piatrix
pĭātrix, īcis, f. [piator],
- she that appeases the gods by a sacrifice: piatrix dicebatur sacerdos, quae expiare erat solita, quam quidam simulatricem, alii sagam, alii expiatricem vocant, Fest. p. 213 Müll. (in Plaut. Mil. 3, 1, 101 (696), read plicatricem).
piātrīx, trīcis, f. (Femin. zu piator), die Sühnerin = sühnende Priesterin, Fest. p. 213, 23. – ➳ Plaut. mil. 695 wird jetzt mit Studemund (im Hermes 1, 289 f.) plicatricem gelesen.
hos iterum profugos purgavit pena piatrix
pena piatrix / peccati
pĭātrīx, īcis, f. , femme qui fait des cérémonies expiatoires : P. Fest. 212.