pigere

pigere [CL] 1 (impers.) it irks, troubles, or wearies; b (w. inf. or acc. & inf.); c (to introduce material); d (w. gen.). ~et, pudet GlC P 399; ~et verbum defectivum, inde piger, -gra, -grum, quod eum semper ~eat Osb. Glouc. Deriv. 440.  b eos ‥ terras ‥ spatiosas transmeare non tam ~et quam delectat Gildas EB 67; ferre apud Normannos ~ebat vilem se cunctis, odiosum esse multis W. Poit. I 9; commodare tibi quod postulaveris nullum ~ebit Gosc. Transl. Mild. 22 p. 187; cogita ‥ Jhesum a cordis desiderio, oracio tua procedat ad ipsum, non ~eat illum indesinenter querere Rolle IA 224.  c nec meminisse ~eat incliti militis Christi Aldh. VirgP 35; non me ‥ Guthlaci vatidico pectore quoddam spiritale praesagium narrare ~et Felix Guthl. 49 p. 148; ad confutandam tue mentis perfidiam pauca de multis nos colligere non ~ebit Eccl. & Synag. 96; ista pro utilitate legentium me inseruisse non ~uit W. Malm. GR III 238; exempla proponere pauca non ~eat Gir. IK I 4 p. 54; theatrum ‥ admirabile in Eraclea ‥ inter monstruosa non ~ebit referre Greg. Mir. Rom. 11.  d ne eum otii ~eret W. Malm. GP II 75 p. 163; ~uit Romanos predicti federis G. Mon. III 9; nec me ~et importunitatis mee, cujus jam fructus dulcis est gutturi meo Ailr. An. I 58. 2 (pers.) to disdain, neglect, be loath to (w. inf.). a713 vobis vicem reddere nostra humilitas minime ~ebit (Ælfled) Ep. Bonif. 8; festinus vir Dei, audito desiderio ancillarum Christi, non ~uit venire ad illas Alcuin WillP 21; 956 (13c) hanc particulam terrae ‥ singulis impartiri haud ~eo CS 930.