pinniger
pinniger, feathered, winged
pinnĭger, gĕra, gĕrum, adj. [1. pinnagero], feather-bearing, i. e. feathered, winged.
- I Lit.: pinnigero, non armigero in corpore tela exercentur, i. e. against birds, Att. ap. Cic. Fam. 7, 33, 1 (Trag. Rel. p. 176 Rib.): amor, Lucr. 5, 1074.—
- II Transf, having fins, finny: piscis, Ov. M. 13, 963; Coripp. Johann. 4, 981.
pinniger, gera, gerum (pinna u. gero), gefiedert, geflügelt, Acc. tr. 547. Lucr. 5, 1073. Cic. Tim. 31. Plin. 11, 48: übtr., piscis, Floßfedern habend, Ov. met. 13, 963.
pinnĭgĕr, (16) ĕra, ĕrum, c. penniger : Acc. Tr. 547 ; Lucr. 5, 1075 ; Cic. Tim. 35.
pinniger (not penn-), gera, gerum, adj.
- 1 pinna +GES-, feathered, winged: alterum (animantium genus), i. e. birds.—Having fins, finny: piscis, O.