pinnirapus
pinnirapus, a crestsnatcher, gladiator
pinnĭrăpus, i, m. [1. pinna-rapio],
- a peak-snatcher, i.e. a gladiator, Juv. 3, 158; cf.: pinnirapos autem dicit, lanistas ex habitu gladiatorum, quia post mortem retiarii pinnam, id est manicam rapit, ut ostendat populo se vicisse, Vet. Schol. ad loc.
pinnirapus, ī, m. (pinna u. rapio), der Federräuber, ein Gladiator, der dem Gegner die Feder vom Helme zu reißen sucht, Iuven. 3, 158.
~us, -a, -um, i. ille qui plumat aves et dicitur ~us quasi pinnas, i. avium rapiens summitates
pinnĭrăpus, (16) ī, m. , pinnirape, qui cherche à enlever lʼaigrette du casque de son adversaire [gladiateur samnite, portant à son casque une aigrette] : Juv. 3, 158 et Schol.
pinnirapus ī, m
- 1 pinna+RAP-, a crestsnatcher, gladiator(who strove to snatch the adversary's crest as a trophy), Iu.
Pinnirăpus
“Feather-snatcher,” apparently a sort of slang Latin name for a gladiator who tries to pull the plume off his opponent's cap, as a trophy. The word is found only in Juv.iii. 158, on which see the scholia and Mayor's note.