pinnula
pinnula, a little wing, pinion
pinnŭla, ae, f. dim. [1. pinna], a little plume or wing.
- I Lit., Plaut. Am. prol. 143; Col. 8, 5.—
- II Transf., a little fin, a fin, Plin. 9, 57, 83, § 175; Vulg. Lev. 11, 9; id. Deut. 14, 9.
pinnula (pīnula), ae, f. (Demin. v. pinna), eine kleine Feder, I) eig. u. meton.: a) eig., Colum. 8, 5, 5. – b) Plur. meton. = Fittiche, Flügelchen, Plaut. Amph. prol. 143. Cic. de nat. deor. 2, 129. Apul. met. 3, 21. – II) übtr., Plur. pinnulae, Floßfedern, Plin. 9, 175. Vulg. Levit. 11, 9 sqq.; deut. 14, 9 u. 10.
calceus ‥ cujus deductior ante / pinnula procedit pauloque reflexior exit / et fugit in longum tractumque inclinat acumen
volatus ‥ avium, liceat videatur esse similis natatui per ~as, multum tamen differt; quia natans per ~as movet eas primo in anterius .‥ avis vero movet alas non in anterius sed sursum
~a,earlæppa velufweard eare
auris,eare ; ~a,earleppen
~æ,uteweard nosterle
eleva terciam tibiam vel deprime usquequo radius solaris transeat per foramina ~arum
supra quam [lineam ] due sunt ~e ut in astrolabio, per quarum foramina sive semiforamina radius solaris semper transibit
in extremitatibus dyametri ‥ sint due auricule rotunde ‥ per quas auriculas eadem tabula duobus foraminibus in ~is allidade circuli magni ‥ perforatis immittatur
pinnŭla, (16) æ, f. (pinna), petite plume : Col. Rust. 8, 5, 5 || petite aile : Pl. Amph. 143 ; Cic. Nat. 2, 129 || nageoire : Plin. 9, 175.
pinnula
f
dim.
- pinna, a little wing, pinion. —Plur., C.