pinsitor

pīnsitor, ōris, m. (pinso), der Stampfer, Mar. Victorin. 1, 4, 61 p. 18, 5 K. Serv. Verg. Aen. 1, 179.

pīnsĭtŏr, ōris, m. , pileur, broyeur : Mar. Vict. Ars Gramm. 1, 4, p. 18, 5.