piperatarius
pĭpĕrātārĭus, a, um, adj. [piper],
- containing pepper (late Lat.): horrea piperataria, Hier. in Chron. Euseb. ad a. XCII. p. Chr. n.
piperātārius, a, um (piperatus), mit Pfeffer versehen, horrea, Hieron. in Euseb. chron. ad ann. XCII p. Chr.
pĭpĕrātārĭus, a, um (piper), qui concerne le poivre, à poivre : Hier. Eus. chron. 92.