pipatio
pīpātĭo, ōnis, f. [pipo],
- a piping, chirping, whimpering: pipatio clamor plorantis linguā Oscorum, Paul. ex Fest. p. 212 Müll.
pīpātio, ōnis, f. (pipo), das Piepen, übtr. das Wimmern, Paul. ex Fest. 212, 9.
pīpātĭō, ōnis, f. [mot osque], lamentations : P. Fest. 212.