About
Menu

planalium

PLANALIUM
, Platea, Gall. Place, quod sit locus planus, sic dicta. Lit. remiss. ann. 1386. in Reg. 129. Chartoph. reg. ch. 41 : Cum ipse Johannes.... audivisset tumultuare, quod in Planalio dicti loci Guiniaci, Deodatus Vassalli, ejus consobrinus germanus, a quibusdam interficiebatur, confestim ad dictum Paniolum (sic) accessit. Plain, eodem sensu, in aliis Lit. ann. 1395. ex Reg. 147. ch. 266 : Au plain, au plain ; ne nous entrebatons point au cymetiere.

Saved

Recent