plastes
plastes, ae, m., = πλάστης,
- a moulder, potter, modeller, statuary (post-Aug.; syn. fictor), Vell. 1, 17, 4: laudatissimi, Plin. 35, 12, 45, § 154; Vitr. 1, 1, 13; Tert. Idol. 3; Vulg. Isa. 41, 25.—
- II A creator, maker (eccl. Lat.): Israel, Vulg. Isa. 45, 11: terrae, id. ib. 45, 18.
plastēs, ae, m. (πλάστης), der Bildner, der aus Ton usw. bildet, der Plastiker, Vitr. 1, 1, 13. Corp. inscr. Lat. 6, 2276. Tert. de idol. 3: pl. imaginarius, Bildner von Tonformen zu Statuen, Edict. Diocl. 7, 29: pl. gypsarius, Bildner in Arbeiten von Gips, ibid. 7, 30: velut plastes (Töpfer, Hafner) conculcans humum, Vulg. Isai. 41, 25. – Plur., Vell. 1, 17, 4. Plin. 35, 154.
~es, conpositor
~es, figulus
mollis cera ‥ etiam artificis et ~e cesset manus
~es vero dicitur ab hoc verbo Greco plasso quod est ‘manibus compono’ et est hoc nomen ~es sumptum a secunda persona preteriti perfecti passivi quod est peplaste
plastēs, (16) æ, m. (πλάστης), celui qui travaille lʼargile, modeleur, sculpteur : Vitr. Arch. 1, 1, 13 ; pl., Vell. 1, 17, 4 ; Plin. 35, 154.
Cum cæmentariis ac fossoribus operi immorata, sub divo solis patiens, sancti ædificii, quod usque hodie est, fundamenta jecit, et abscedens hac vice non modicum censum ad Plastarum expensas.... dereliquit : quas quidem, ne serius opificium, exhaustis quas prius miserat, consummaretur, per plura incrementa non semel aut bis, sed multoties... augere curavit.
Plastes
(πλάστης). A modeller in clay or wax. See Statuaria Ars.