plastice
plastĭcē, ēs, and -ca, ae, f., = πλαστική,
- the plastic art, statuary (post-Aug.): qui plasticen matrem statuariae scalpturaeque et caelaturae esse dixit, Plin. 35, 12, 43, § 151.—Form plastica, Tert. Cult. Fem. 2 fin. 5; id. Spect. 18.
plasticē, ēs, f. (πλαστική, sc. τέχνη), die Kunst, aus Ton, Gips usw. zu bilden, die Plastik, Plin. 35, 151. – Andere Form plastica, ae, f., b. Tert. de cult. fem. 2, 2 u. 5 u.a.
plasticē, v. plastica.