plastus
plastus, a, um, adj., = πλαστός (formed); trop.,
- fictitious, deceptive (postclass.), Fulg. Myth. praef. 1.
plastus, a, um (πλαστός), erdichtet, trügerisch, Fulg. poët. Myth. 1. praef. p. 25 M.
plastus, a, um (πλαστός), imité, dʼimitation, trompeur, simulé : Fulg. Myth. 1, præf. 25.
Primus Plastus.