plasticus
plastĭcus, a, um, adj., = πλαστικός,
- of or belonging to moulding or modelling, plastic: ratio, Vitr. 1, 1, 13: manus, plastic, Tert. ad Nat. 1, 12.—
- II Subst.: pla-stĭcus, i, m., a moulder, modeller, statuary (post-class.), Firm. Math. 7, 25.
plasticus, a, um (πλαστικός), zur Plastik gehörig, plastisch, I) adi.: ratio, Grundsätze der Bildhauerkunst, Vitr. 1, 1. § 13: manus, bildnerische, Tert. ad nat. 1, 12. – II) subst., plasticus, ī, m., der Bildner, Plastiker, Firm. math. 7, 25.
lotura plumbi, virtus est ei frigida et stiptica et parum plaustica et malactica et plectoria
nam quippiam in rerum visibilium ~a [gl.; i. factura, i. ] humanae naturae necessarium omnipotentem reliquisse infectum atque imperfectum catholicae fidei regula refragaturon gesceape i. elementum
~a, creatura
~a,gewyrce
plastĭcus, a, um (πλαστικός), relatif au modelage : ratio plastica Vitr. Arch. 1, 1, 13, la plastique || subst. m. , modeleur, sculpteur : Firm. Math. 7, 25.
plasticus , a, um. adj.
塑坭像者。 Plasticae rationis non ignarus 彼諳揑像之藝。
Suggest a Translation
See an image
塑坭像者。 Plasticae rationis non ignarus 彼諳揑像之藝。
Suggest a Translation
See an image
Quod Plasticis ergo medicamentis vel ei proficientibus, sed et ea in mortem provocantibus, etc.