pluries
plūrĭes (-ens), adv. [plus],
- often, oftentimes, frequently (post-class.; cf.: saepius, identidem), Treb. Poll. Gall. 1 (but in Caes. B. C. 1, 79, 1, the correct read. is pluresque).
plūriēs (plūriēns), Adv. (plus), Caes. b. c. 1, 79. § 1 u. sonst überall falsche Lesart, s. Nipperd. Quaestt. Caesar. p. 144. Haase zu Reisigs Vorll. A. 257. Hand Turs. 4, 473.
quod ipsum sepius audivi excusantem ‥ recessum vestrum et pro vobis ~ies intercedentem
~ies in illo itinere dicebat nusquam se tot lacrimas ‥ vidisse
~ies alienavit loquelam suam
arbor ‥ sit que pluribus solis periodis permanens de eodem stipite ~ies fructificat
ut si idem frequenter repetit ~ies aut causa delectacionis aut causa firmioris inpressionis ‥ vicium fugiet
Aristoteles ‥ ~ies loquitur de equivocacione
cum Anglis Scoti pugnant aequali numero, ~ies solent esse victores quam victi
accepto brevi tercio quod vocatur ~ies ne incideret in contemptum
the seide writts of plur’, capias,and exigent
~ies(v.
plūrĭēs (plus), plusieurs fois : Treb. Gall. 1.