About
Menu

plurativus

plūrātīvus, a, um, adj. [plus],
  • plural, gram. t. t. (post-class.): plurativus numerus, Gell. 19, 8, 4.—Subst.: plūrātīvum, i, n., the plural number, the plural (postclass.): mei interrogandi casus est, et ab eo declinatur, quod est ego. Hujus deinde plurativum est nos, Gell. 20, 6, 8.

Saved

Recent