pluralis
plūrālis, e, adj. [plus], belonging or relating to more than one, relating to many (post-Aug.).
- I In gen.
- 1 Pluralis elocutio testium, Dig. 22, 5, 12.—
- 2 Plural, consisting of more than one: deitas, Arn. in Psa. 67.—
- II In partic., a gram. t. t., plural: praeterea numeros, in quibus nos singularem ac pluralem habemus, Graeci et δυικον, Quint. 1, 5, 42: genitivus, of the plural, id. 1, 6, 26.—Absol.: cum singulari pluralis subjungitur, the plural, Quint. 9, 3, 8: singularia pluralibus miscet, id. 9, 3, 63; 1, 5, 16; cf. id. 8, 6, 28.—Adv.: plūrālĭ-ter, in the plural, gram. t. t.: tonitrua nos pluraliter dicimus, Sen. Q. N. 2, 56, 1; Quint. 1, 6, 25; 8, 3, 35; 8, 6, 28.
plūrālis, e (plus), zu mehreren-, zur Mehrzahl gehörig, I) im allg., aus mehreren bestehend, pluralem facitis deitatem, Ps. Arnob. in psalm. 67. – II) insbes.: A) als jurist. t. t., in der Mehrzahl abgefaßt, -ausgesprochen, pl. elocutio testium, ICt.: pl. sermo, ICt. – B) als gramm. t. t., im Plural stehend, des Plurals (Ggstz. singularis), numerus, Quint.: casus, ICt.: genetivus, Quint.: numerum pluralem facere (bilden), Gramm. Vatic. – subst., plūrālis, is, m., der Plural, Quint.: plūrālia, ium, n., Plurale, im Plural stehende Nomina, Quint.
eodem modo in ~i numero reperiuntur ut margines, cardines
quidam codices ~i numero habent
nomina et verba ~is numeri hanc vocalem E habencia in ultimis sillabis requirunt hanc litteram Z, verbi gracia,amez, enseignez
numerus ‥ dupliciter singularis et ~is apud Latinos invenitur
cum hoc nomen ‘pars’ poterit construi cum ~i verbo competenter racione pluralitatis
commutando numerum singularem in numerum ~em
in secunda persona et tertia ~i
ablativo ~i
nominativus, accusativus, et vocativus ~is in masculino et feminino genere producuntur
Micene nomen civitatis et ~e sicut kalendae
de prima ‥ et secunda persona ~i preteriti perfecti ‥
ubi tam ~is est potestas que invasive percutit(v.
quem quidem presentatum idem episcopus ad predictam ecclesiam nequivit admittere nec debuit eo quod ~is fuit, simoniacus, et excommunicatus
quandam constitucionem a vestra sanctitate emanasse, per quam pluralitatum dispensaciones tolluntur quodammodo: et vacatura, per eandem constitucionem, ~ium beneficia vestre et sedis apostolice disposicioni reservantur(
vicarius non residet et dicitur quod est ~is
acopiatus fuit in plena curia de ~ibus defaltis
pluraliter de se ipsa poterit unus solus loqui, unde nobiles et magnates de se loquentes dicere possunt ‘nos’, racione ~ium dignitatum quibus a se ipsis et ab aliis cognoscuntur
secundum vel cata silemsin; aliquando a ~i ad singulare iterumque de singulari ad ~e
~e pro singulari ponit, unum enim fuit sompnium
in singulari ‥ in ~i
sicut autem per silempsim ~e pro singulari sic et simili tropo singulare pro ~i reperies
per ~e notat extrinseca inter rem visibilem et videntem sicut aera et aquam
illa ‥ que solo numero et nulla mensura, eorum nomina tantum ~e habent, ut arma
causa in singulari ‥ cause in ~i
cum hoc quod dico ‘secant’ est pluralis numeri, solum exigit a parte ante nominativum ~e, quare nullo modo construitur cum singulari
similiter est fallacia figure diccionis commutando singulare in ~e
plūrālis, e (plus), composé de plusieurs : Arn. J. Psalm. 67 || pluriel [t. de gramm.] : Quint. 1, 5, 42 || subst. m. , le pluriel : Quint. 9, 3, 8 ; pluralia, n. , Quint. 9, 3, 63, noms au pluriel.