podagricus
pŏdā̆grĭcus, a, um, adj., = ποδαγρικός,
- gouty, podagric: cum tot feminae podagricae calvaeque sint, Sen. Ep. 15, 3, 21. — Subst.: pŏdā̆grĭcus, i, m., a gouty person, Cels. 4, 24: podagrici pedibus suis maledicunt, chiragrici manibus, Petr. 132.
podagricus, a, um (ποδαγρικός; vgl. Charis. 75, 16. Prob. de nom. 212, 14), mit dem Podagra behaftet, homines, Vitr. 8, 3, 5: cum tot feminae podagricae calvaeque sint, Sen. ep. 95, 21. – subst., der Podagrist, Laber. com. fr., Cels., Sen. u.a.
eo quod nimis attritum atque in ~o humore et dolore fatigatum ‥ presbiter ‥ cognovit
claudus utroque pede, tumuitque podagricus humor
qui ~o et elefantioso languore dissipabantur
~o dolore diutius cruciabatur
de ‥ morbo ~o ‥ hic purgatus
~us,deagwyrmede veldeaggede
pedibus ~is incessus
confidens ~us surrexit sanus
artheticis, ~is mire subvenit
per hunc modum ~us ~um generat, non quia pedes in quibus est fundata podagra faciant ~um
palagdrigus,ecilmehti
pŏdăgrĭcus, (13) a, um (ποδαγρικός), goutteux : Sen. Ep. 95, 21 ; Petr. 132, 14.