podagrosus
pŏdā̆grōsus, a, um, adj. [podagra],
- having the gout, gouty (ante-class.): deformis senex, arthriticus ac podagrosus, Lucil. ap. Non. 166, 14: podagrosi estis ac vicistis cochleam tarditudine, Plaut. Poen. 3, 1, 28 (531): pedes, id. Merc. 3, 4, 8 (595).
podagrōsus, a, um (podagra, s. Charis. 75, 16. Prob. de nom. 212, 14), mit dem Podagra behaftet, podagrisch, pedes, Plaut.: senex, Lucil. fr.: podagrosi estis, Plaut. – Plur. subst., podagrōsī, ōrum, m., Podagristen, Lampr. Heliog. 29, 3. Hadr. bei Vospisc. Saturn. 8, 6.
pŏdăgrōsus, a, um, goutteux : Pl. Merc. 595 ; Pœn. 532 ; Char. 75, 16 || subst. m. , un podagre : Lampr. Hel. 28, 3.