poeticus
poeticus, poetic, poetical
pŏētĭcus, a, um, adj., = ποιητικός,
- poetic, poetical: verbum, Cic. de Or. 3, 38, 153: non poëtico sed quodam oratorio numero et modo, id. ib. 1, 33, 151: di, represented by the poets, id. N. D. 3, 31, 151: quadrigae, id. Q. Fr. 2, 15, 2: mella, Hor. Ep. 1, 19, 44. —Adv.: pŏētĭcē, after the manner of poets, poetically: loqui (perh. not ante-Aug., since the words ut poëtice loquar, Cic. Fin. 5, 4, 9, seem not to be genuine), Plin. Ep. 8, 4, 1; 2, 5, 5: poëtice vel oratorie, Quint. 9, 1, 13; Lact. 2, 4, 4; 3, 14, 7; Petr. 90, 3.—
- II Subst.: pŏētĭca, ae, and pŏētĭcē, ēs, f., = ποιητική, the poetic art, poetry, poesy: o praeclaram emendatricem vitae poëticam! Cic. Tusc. 4, 32, 69; 1, 1 fin.: attigit quoque poëticen, Nep. Att. 18, 5: a poëtice alienus, Plin. Ep. 7, 4, 2.
poēticus, a, um (ποιητικός), dichterisch, poetisch, poëticum verbum, Varro LL. u. Cic.: oratio (Ggstz. oratio soluta), Varro LL.: poëticae verborum origines, Varro LL.: fabulae, Liv.: iocus, Val. Max.: laurus, Symm.: di, die Götter der Dichterwelt, Cic.: Musae, Boëth.: ars, Cato fr. u. (sc. Horatii) Quint.: facultas, Cic.: licentia, Quint. u. Lact.: color, Lact.: sententia, Augustin.: poëticis numeris, in gebundener Rede, in poet. Gewande, in Versen, Colum. – subst., poētica, ae, f., s. bes.: poëticum, ī, n., etwas Poetisches, Quint.: poëtica, ōrum, n., poetische Ausdrücke, Verse, Poesie, Sen. a. u.
secundum ~ae traditionis disciplinam
per omne corpus ~orum librorum
per ipsas ~as incredibilium rerum fabulas
quamvis haec [historia Job ] in sua lingua non tota ~o sed partim rhetorico, partim sit metrico vel rhythmico scripta sermone
verbis ~is maxima suavitate et conpunctione conpositis
theologia ‥ sacris et ~is [] informacionibus usa est : Trevisa poesies
tunc est ~a licencia quando ‥
profecto aut ~am grammatica optinebit aut ~a a numero liberalium disciplinarum eliminabitur
pro sapientia adipiscenda inventa est theorica disciplina, pro virtute ~a, pro eloquentia eloquendi disciplina
ars ‥ poemata fingendi que dicitur poesis vel ~a
et illud ~um: ‥
juxta illud ~um: ‥
secundum illud ~um: ‥
pŏētĭcus, (12) a, um (ποιητικός), poétique : Cato Carm. mor. 2 ; Cic. de Or. 3, 153 ; Or. 180 ; poetici dii Cic. Nat. 3, 77, les dieux des poètes.
poēticus
adj.
- , ποιητικός, poetic, poetical. verbum: di, represented by the poets: quadrigae: mella, H.