poesis
poesis, a poem, poetry
pŏēsis (pŏĕsis, Prud. ap. Symm. 2, 52), is, f., = ποίησις.
- The art of composing poems, poetry, poesy (rarely so used), Quint. 12, 11, 26.—
- II A poem, poetry (class.): ut pictura, poësis erit: quae, si propius stes, Te capiat magis, etc., Hor. A. P. 361; Cic. de Or. 3, 25, 100: Anacreontis tota poësis est amatoria, id. Tusc. 4, 33, 71.
poēsis, is, Akk. in, Abl. ī, f. (ποίησις), I) die Dichtkunst, Quint. 12, 11, 26. – II) meton., die Dichtung, gebundene Rede, Poesie (Ggstz. oratio), Cic. u. Hor.: casta, Varro fr.: amatoria, Cic.: poësis opus totum, Lucil. fr.: quod dixi ante poësin, Lucil. fr.: eius (Homeri) picturam, non poësin videmus, Cic. – ➳ Prud. c. Symm. 2, 52 pŏĕsis gemessen.
~is,leoþweorc
~is ‥ quedam figura vel ipsa ars dictandi
materiam verbis veniat vestire poesis
floribus ex variis contexit serta poesis
si major me sis, quia sit magis ipsa poesis / nota tibi ‥
ars dictandi et poemata fingendi que dicitur ~is vel poetica
te fore comptum / artibus et nos / posse poesim / fingere nullam
~im Anglicam posse facere, cantum componere
pertractantes aut moralia vel metaphoras vel ~ias honestas
~is est opus multorum librorum, poema unius
poessis, opus multorum librorum
pŏēsis, (16) is, acc. in, f. (ποίησις), la poésie : *Quint. 12, 11, 26 || œuvre poétique, ouvrage en vers : Cic. de Or. 3, 100 ; Tusc. 4, 71 ; Hor. P. 361 || voir la définition donnée par Lucilius d. Non. 428, 12 et par Varron d. Non. 428, 19.
poēsis is, f
- , ποίησις, a poem, poetry: amatoria, H.