About

Menu

pollere

pollere [CL] 1 to be strong or powerful, to flourish. b to increase in power. trinus in arce Deus qui pollens saecla creavit Aldh. VirgV pref. 3; ~entia regna Bede HE V 7 p. 293; 749 quatenus sublimitas regni ‥ ~eat in terris CS 178; ~et, viget GlH C 1140; 996 ~ente perpetualiter Domini nostri Jesu Christi regno Ch. Burton 27.  b ~ere, crescere GlC P 522. 2 to excel, be notable. to have an abundance of, be rich in (also w. abl. or in & abl.); b (pr. ppl.). Hieremias bino pollebat munere clarus Aldh. VirgV 298; cluis, pollex [i. e. polles] GlC C 481; acceptus cunctis fidei pollebat in actis Frith. 69; ipse ‥ Aelphegus ‥ prophetiae spiritu ~ebat Wulf. Æthelwold 8 (= Ælf. Æthelwold 5); ~ere, nitere, splendere Osb. Glouc. Deriv. 476; a Normannis ‥ qui magnis ‥ opibus ~ebant ‥ suscepti sunt Ord. Vit. X 12 p. 77; qui sunt ‥ qui florent inter concives, qui sunt qui opibus ~ent, qui sunt qui prevalent viribus, ‥ nisi eloquentes J. Sal. Met. 835A; pollet [gl.: schynyȝt] pollex WW.  b hortus conclusus florenti vertice vernans, / fons quoque signatus caelesti gurgite pollens Aldh. VirgV 1699; virtutibus ‥ ~entes Felix Guthl. 46 p. 142; morum probitate ~enti Adelidi Anselm (Ep. 10) III 113; cenobia multa ingenti religione ~entia destruxerunt Ord. Vit. VI 10 p. 83; ingenio ~ens et ratione Gir. TH I 13; c1410 cui mater nostra Universitas ~ientis eloquii lumina prestitit FormOx 213.

Saved

Recent