About
Menu

pollicitor

pollicitor, to promise

pollĭcĭtor, ātus, 1, v. freq. a. and n. [polliceor],
  • to promise (mostly ante- and post-class.; not in Cic. or Caes.): pro capite argentum, Plaut. Rud. 4, 2, 24 (929): operam suam alicui, id. Mil. 3, 3, 6 (880); Dig. 50, 12, 6. —Absol.: ego te complures menses tuli Pollicitantem, nihil ferentem, Ter. Phorm. 520: sollicitando et pollicitando, id. And. 912: largiundo atque pollicitando magis incendere, Sall. C. 38, 1; id. J. 8, 1.

Saved

Recent