polleo
polleo, to be strong, be powerful, flourish, thrive, be able, prevail, avail
- I Lit.
- A In gen., to be strong, powerful, or potent, to be able, to prevail, avail (class.; cf.: valeo, possum): QVANTO MAGIS POTES POLLESQVE, an old formula in Liv. 1, 24, 8: potest polletque (populus), Liv. 8, 33; Plaut. As. 3, 3, 46 (636): qui plus pollet potiorque est patre, old poet ap. Cic. Tusc. 4, 32, 69: pollere, regnare, dominari, Cic. Rep. 3, 12, 21: qui in republicā tum plurimum pollebant, Caes. B. C. 1, 4: polleo plurimum inter homines, id. ap. Suet. Caes. 6; Cic. Brut. 51, 90: ad fidem faciendam justitia plus pollet, id. Off. 2, 9, 34: cum Romana majestas toto orbe polleret, Flor. 4, 2, 8.—With subj.-clause: is omnibus exemplo debet esse, quantum in hac urbe polleat, multorum obedire tempori, Cic. Brut. 69, 242.—
- β With abl.: formā, Prop. 3, 8 (4, 9), 17: pecuniā, Suet. Caes. 19: armis, Tac. A. 11, 24: gloriā antiquitatis, id. ib. 4, 55: nobilitate, id. H. 3, 45: malis artibus, id. A. 14, 57: gratiā, id. H. 2, 92. —
- B In partic., of medicines, to be potent or efficacious, to operate: herba contra anginas efficacissime pollet, is a powerful specific, Plin. 24, 19, 110, § 171: pollet adversus scorpiones, id. 20, 16, 63, § 171: aurum plurimis modis pollet in remediis, id. 33, 4, 25, § 84; 28, 8, 29, § 114.—
- II Transf.
- A To be of worth, to be valued, esteemed, Plin. 19, 3, 17, § 47: cum eadem vitis aliud aliis in locis polleat, id. 14, 6, 8, § 70.—
- B To possess in abundance, be rich in: utensilibus, Ap. Met. 2, 19, 18.
- —Hence, pollens, entis, P. a., strong, mighty, able, powerful, potent (mostly since the Aug. period; not in Cic.): genus pollens atque honoratissumum, Plaut. Capt. 2, 2, 28 (278): animus, abunde pollens potensque, Sall. J. 1, 3: potens pollensque, Liv. 2, 34; Inscr. Grut. 50, 3: genus pollens, Plaut. Capt. 2, 2, 28 (278): classis plurimum pollens mari, Vell. 1, 2: mens pollentior, Tert. adv. Psych. 6: pollentissima ingenia, Sol. 2 med.—With abl.: sagittis pollens dea, Naev. ap. Macr. 6, 5 (Trag. Rel. p. 11 Rib.): equo pollens, Ov. Tr. 3, 10, 55: opibus, Lucr. 1, 61: venenis, Val. Fl. 6, 85.—With gen.: vini pollens Liber, Plaut. Curc. 1, 2, 21 (116) (Fleck. as one word, vinipollens).—With acc.: soror cuncta pollentis viri, Argolica Juno, Sen. Agam. 805.—With inf.: tractare sereno Imperio vulgum pollens, Sil. 14, 80; Luc. 6, 685.—Hence, adv.: pollenter, powerfully (post-class.); comp. pollentius, Claud. IV. Cons. Hon. 254.
- 1. (veel) kunnen, in iets sterk zijn, invloed of gelding hebben (abs. of plurimum, plus, magis, tantum); ➤ in re publica plurimum ~; ubi plurimum pollet oratio; Etruria tantum pollens terrā marique; pecuniā, scientiā, nobilitate, gratiā, armis ~;
- 2. (Plin. Mai.) (v. geneesmiddelen) werkzaam zijn, werken [adversus scorpiones]; ➤ herba contra anginas pollet.
能。有精神。— scientia et virtute 其學間德行皆高。Pollebat ejus auctoritas 時此人大有權。
Suggest a Translation
See an image
- pote+valeo, to be strong, be powerful, flourish, thrive, be able, prevail, avail: quanto magis potes pollesque, L.(old form.): in re p. plurimum, Cs.: terrā marique, L.: tantum series pollet, H.: quantum in hac urbe polleat servire, etc.
-
…cum pace fruatur semota ab nostris rebus seiunctaque longe ; nam privata dolore omni, privata periclis, ipsa suis pollens opibus, nihil indiga nostri, nec bene promeritis capitur nec tangitur ira. Quod superest, vacuas auris animumque…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…vaga concordia civitas facta erat. Sed postquam res eorum civibus, moribus, agris aucta, satis prospera satisque pollens videbatur, sicuti pleraque mortalium habentur, invidia ex opulentia orta est. Igitur reges populique finitumi bello temptare ,…
Sallust, Catilina
-
…Pompeio arbitratur, simul iudiciorum metus atque ostentatio sui et adulatio potentium, qui in re publica iudiciisque tum plurimum pollebant. ipse Pompeius ab inimicis Caesaris incitatus, et quod neminem dignitate secum exaequari volebat, totum se ab eius…
Julius Caesar, Civil War
-
…. Arrius, qui fuit M. Crassi quasi secundarum. Is omnibus exemplo debet esse quantum in hac urbe polleat multorum oboedire tempori multorumque vel honori vel periculo servire. His enim rebus infimo loco natus et honores et pecuniam…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…ad sanitatem reliquorum deditione esse perductos. Scire atque intellegere se causam peccati facillime mortuis delegari. Neminem vero tantum pollere, ut invitis principibus, resistente senatu, omnibus bonis repugnantibus infirma manu plebis bellum concitare et gerere posset .…
Julius Caesar, Gallic War
-
…, quid ipse Hortensius iudicaret videbamus qui cum partiretur tecum causas, saepe enim interfui perorandi locum, ubi plurimum pollet oratio, semper tibi relinquebat. Faciebat ille quidem, inquam, et mihi benevolentia, credo, ductus tribuebat…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…animos eorum qui audirent devinciret voluptate ; aberat tertia illa laus, qua permoveret atque incitaret animos, quam plurimum pollere diximus ; nec erat ulla vis atque contentio sive consilio, quod eos, quorum altior oratio actioque esset ardentior…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…; vindicem enim novarum tabularum novam tabulam vidimus. quid de T. Planco quem praestantissimus civis, Aquila, Pollentia expulit et quidem crure fracto quod utinam illi ante accidisset, ne huc redire potuisset lumen et decus illius exercitus…
Cicero, Philippicae
-
…atque ea tamen apud alium poëtam patri dicere audet se coniugem habuisse illum, Amor quem dederat, qui plus pollet potiorque est patre. Sed poëtas ludere sinamus, quorum fabulis in hoc flagitio versari ipsum videmus Iovem ad magistros…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…omnes, quas gerit, ab ipso proficiscuntur eodemque referuntur, nec est ulla res, quae plus apud eum polleat quam ipsius voluntas atque iudicium ; cui quidem etiam, quae vim habere maximam dicitur, Fortuna ipsa cedit ,…
M. Tullius Cicero, Paradoxa stoicorum ad M. Brutum