pono
pono, to put down, set down, put, place, set, fix, lay, deposit
they placed the body on the shore
he places death among the evil things
lay aside disagreements!
- I Lit.
- A In gen.: tabulas in aerario ponere, Caes. B. C. 3, 108: castra, to pitch, id. ib. 1, 65 fin.: castra iniquo loco, id. ib. 1, 81: milia passuum tria ab eorum castris castra ponit, id. B. G. 1, 22 fin.: qui indicabantur, in senatu sunt positi, Cic. Fragm. ap. Quint. 9, 3, 50: tabulas obsignatas in publico, Cic. Fl. 9, 21: sejuges in Capitolio aurati a P. Cornelio positi, Liv. 38, 35, 4: tyrannicidae imago in gymnasio ponatur, Quint. 7, 7, 5; cf. id. 1, 7, 12: collum in Pulvere, Hor. C. 4, 6, 11; cf.: artus in litore ponunt, Verg. A. 1, 173; and with simple abl.: saxo posuit latus, Val. Fl. 4, 378: in curulibus sellis sese posuerunt, seated themselves, Flor. 1, 13.—With in and acc.: hodierno die primum longo intervallo in possessionem libertatis pedem ponimus, Cic. Phil. 3, 11, 28 B. and K. (Klotz, possessione): Cyzici in Prytaneum vasa aurea mensae unius posuit, Liv. 41, 20, 7 Weissenb. ad loc.: stipes erat, quem ... in flammam triplices posuere sorores, Ov. M. 8, 452: omnia pone feros in ignes, id. R. Am. 719: oleas in solem, Cato R. R. 7: coronam in caput, Gell. 3, 15, 3.—With sub and abl.: pone sub curru nimium propinqui, Hor. C. 1, 22, 21: fundamenta, Vulg. 1 Esd. 6, 3: ubi pedem poneret non habebat, might set his foot, Cic. Fin. 4, 25, 69: genu or genua, to bow the knee, to kneel, Ov. F. 2, 438; 5, 507; Curt. 8, 7, 13: num genu posuit? num vocem supplicem misit? id. 4, 6, 28: oculos, to cast one's eyes on, Vulg. Jer. 24, 6: faciem, to turn one's face, id. ib. 42, 15.—
- B In partic.
- 1 In milit. lang., to place, post, set, station a body of troops: ibi praesidium ponit, Caes. B. G. 2, 5: praesidium ibi, id. B. C. 1, 47 fin.: legionem tuendae orae maritimae causā, id. ib. 3, 34: insidias contra aliquem, Cic. Agr. 2, 18, 49.—
- 2 To set up, erect, build (mostly poet.): opus, Ov. M. 8, 160: templa, Verg. A. 6, 19: aras, id. ib. 3, 404: tropaeum, Nep. Dat. 8, 3; so, in inscrr., of erecting monuments of any kind: POSVIT, PONENDVM CVRAVIT (usu. abbreviated P. C.), etc.: columna rostrata quae est Duilio in foro posita, in honor of Duilius, Quint. 1, 7, 12.—
- 3 Hence, poet., to form, fashion works of art: Alcimedon duo pocula fecit ... Orpheaque in medio posuit, Verg. E. 3, 46: hic saxo liquidis ille coloribus Sollers nunc hominem ponere, nunc deum, Hor. C. 4, 8, 8.—
- 4 To set, set out, plant trees, etc. (poet. and in post-Aug. prose; syn.: planto, sero): pone ordine vites, Verg. E. 1, 74: vitem, Col. 4, 1; cf.: ille et nefasto te (arbor) posuit die, planted thee, Hor. C. 2, 13, 1.—
- 5 To lay, stake, wager, as a forfeit; to lay down, propose, as a prize: pono pallium; Ille suum anulum opposuit, Plaut. Curc. 2, 3, 76 (355): pocula fagina, Verg. E. 3, 36: invitat pretiis animos et praemia ponit, id. A. 5, 292: praemia, id. ib. 5, 486: praemium, Liv. 41, 23, 10.—
- 6 In business lang., to put out at interest, to loan, to invest (less freq. than collocare): pecuniam in praedio ponere, Cic. Tull. § 15 Orell.; cf.: pecuniam apud aliquem, id. Verr. 2, 3, 70, § 165: dives positis in fenore nummis, Hor. A. P. 421: pecuniam Quaerit Kalendis ponere, id. Epod. 2, 70.—
- 7 To place, set, appoint a person as a watch or guard, accuser, etc. (less freq. than apponere): Dumnorigi custodes ponit, ut, quae agat, scire possit, Caes. B. G. 1, 20 fin.: custos frumento publico est positus, Cic. Fl. 19, 45: alicui accusatorem, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 12, 3: puer super hoc positus officium, Petr. 56, 8.—
- 8 To serve up, set before one at table (rare for the class. apponere), Cato R. R. 79; so id. ib. 81: posito pavone, Hor. S. 2, 2, 23; 2, 4, 14; 2, 6, 64; 2, 8, 91; id. A. P. 422: positi Bacchi cornua, Ov. A. A. 1, 231: vinum, Petr. 34, 7: calidum scis ponere sumen, Pers. 1, 53: porcum, Mart. 8, 22, 1: da Trebio, pone ad Trebium, Juv. 5, 135.—
- 9 To lay aside, take off, put down, lay down, etc. (as clothing, arms, books, the hair or beard, etc., = deponere): cum pila ludere vellet tunicamque poneret, Cic. Tusc. 5, 20, 60; cf.: veste positā, id. ib. 1, 47, 113: velamina, Ov. A. A. 2, 613; cf.: velamina de corpore, id. M. 4, 345: arma, Caes. B. G. 4, 37: sarcinam, Petr. 117, 11: barbam, Suet. Calig. 5; cf.: bicolor positis membrana capillis, Pers. 3, 10: libros de manibus, Cic. Q. Fr. 1, 1, 8, § 23; cf.: cum posui librum, et mecum ipse coepi cogitare, id. Tusc. 1, 11, 24.—
- 10 To lay out for the grave: toroque Mortua componar, positaeque det oscula frater, Ov. M. 9, 503; Verg. A. 2, 644.—Also, to lay in the grave, to bury, inter (poet. and in post-class. prose; syn.: sepelio, condo): corpore posto, Lucr. 3, 871: te ... patriā decedens ponere terrā, Verg. A. 6, 508; Ov. F. 5, 480: ubi corpus meum positum fuerit, Dig. 34, 1, 18 fin.; Inscr. Orell. 4370: IN HAC CVPA MATER ET FILIVS POSITI SVNT, ib. 4550; 4495: HIC POSITVS EST, Inscr. in Boeckh. C. I. Gr. 4156: CINERES, Inscr. Orell. 4393; 4489.—
- 11 Ponere calculum or calculos, transf., to weigh carefully, to ponder, consider: si bene calculum ponas, Petr. 115, 16: examina tecum, omnesque, quos ego movi, in utrāque parte calculos pone, Plin. Ep. 2, 19 fin.—
- 12 To arrange, deck, set in order (cf. compono): qui suas ponunt in statione comas, Ov. A. A. 3, 434: quid totiens positas fingis, inepta, comas? id. ib. 1, 306; cf. id. H. 4, 77; id. M. 1, 477.—
- 13 To subdue, calm, allay, quiet: quo non arbiter Hadriae Major, tollere seu ponere vult freta, Hor. C. 1, 3, 16: magnos cum ponunt aequora motus, Prop. 4 (5), 14, 31.—Hence, neutr., of the winds, to fall, abate (poet. and late Lat.): cum venti posuere omnisque repente resedit Flatus, Verg. A. 7, 27: tum Zephyri posuere, id. ib. 10, 103: simul ac ventus posuit, Gell. 2, 30, 2.
- II Trop.
- A In gen., to set, place, put, lay a thing anywhere: noenum ponebat rumores ante salutem, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 314 Vahl.): pone ante oculos laetitiam senatūs, Cic. Phil. 2, 45, 115: at te apud eum, di boni! quantā in gratiā posui, id. Att. 6, 6, 4; cf. id. ib. 5, 11, 6; 6, 1, 22: ponite me ei (Appio) in gratiā, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 5: apud Lentulum ponam te in gratiā, Cic. Att. 5, 3, 3 B. and K. (Orell. gratiam): se quoque in gratiā reconciliatae pacis ponere, Liv. 44, 14, 7: in laude positus, Cic. Sest. 66, 139: aliquem in metu non ponere, i. e. not to fear, id. Top. 13, 55: virtutum fundamenta in voluptate tamquam in aquā ponere, id. Fin. 2, 22, 72; cf. id. Pis. 4, 9: aliquid in conspectu animi, id. de Or. 3, 40, 161; cf.: sub uno aspectu ponere, Q. Cic. Petit. Cons. 1, 1: ponendus est ille ambitus, non abiciendus, to lay down gently, i. e. close gracefully, Cic. Or. 59, 199: super cor, to lay to heart, Vulg. Mal. 2, 2.—With in and acc.: te in crimen populo ponat atque infamiam, Plaut. Trin. 3, 3, 11 (739).—Elliptically: et quidem cum in mentem venit, ponor ad scribendum, when it occurs to Caesar, he sets me (i. e. my name) to the Senate's decrees, Cic. Fam. 9, 15, 4.—
- B In partic.
- 1 Ponere aliquid in aliquā re, to put or place a thing in something, to cause a thing to rest or depend upon: credibile non est, quantum ego in consiliis et prudentiā tuā, quantum in amore et fide ponam, Cic. Att. 2, 23, 3: spem in aliquo, id. ib. 6, 1, 11: salutis auxilium in celeritate, Caes. B. G. 5, 48; cf.: spem salutis in virtute, id. ib. 5, 34, 2: ut in dubio poneret, utrum, etc., regarded as doubtful, doubted, Liv. 34, 5, 3: sed haec haud in magno equidem ponam discrimine, I shall attach no great importance to it, id. prooem. § 8.—In pass.: positum esse in aliquā re, to be based or founded upon, to rest upon, depend upon: ut salutem praesentium, spem reliquorum in vestris sententiis positam esse et defixam putetis, Cic. Fl. 1, 3; id. Agr. 2, 9, 22: omnia posita putamus in Planci tui liberalitate, id. Att. 16, 16, F, 2; id. Or. 8, 27: in te positum est, ut, etc., id. Att. 16, 16, B, § 8. —
- 2 To lay out, spend, employ a thing, esp. time, in any thing: tempus in cogitatione ponere, Cic. de Or. 3, 5, 17: si in hac curā vita mihi ponenda sit, id. Fam. 9, 24, 4: diem totum in considerandā causā, id. Brut. 22, 87; cf. id. Fam. 5, 21, 1; id. Att. 6, 2, 6: sumptum, id. Q. Fr. 3, 1, 2; id. Fam. 13, 54 fin.; cf.: totum animum atque omnem curam, operam diligentiamque suam in petitione, id. Mur. 22, 45: id multo tum faciemus liberius totosque nos in contemplandis rebus perspiciendisque ponemus, id. Tusc. 1, 19, 44: apud gratissimum hominem beneficium ponere, id. Fam. 13, 55 fin.: itinera enim ita facit, ut multos dies in oppidum ponat, id. Att. 11, 22, 2.—
- 3 To put, place, count, reckon, consider a thing in or among certain things: mortem in malis, Cic. Fin. 3, 8, 29: in beneficii loco, id. Fam. 15, 4, 12; id. Cat. 2, 9, 20: si quis motus populi factus esset, id C. Norbano in fraude capitali esse ponendum, id. de Or. 2, 48, 199: in laude, to regard as praiseworthy, id. Top. 18, 71: in vitiis poni, to be regarded as a fault, Nep. Epam. 1, 2.—
- 4 To appoint, ordain, make something: leges, Cic. Verr. 2, 5, 11, § 28: festos laetosque ritus, Tac. H. 5, 5 fin.: ut male posuimus initia, sic cetera sequentur, Cic. Att. 10, 18, 2: ne tu in spem ponas me bonae frugi fore, to hope for, reckon upon, Plaut. Capt. 5, 2, 4 (957) Fleck.: nomen, to apply or give a name (= imponere): sunt enim rebus novis nova ponenda nomina, Cic. N. D. 1, 17, 44; id. Tusc. 3, 5, 10; Verg. A. 7, 63: qui tibi nomen Insano posuere, Hor. S. 2, 3, 48: rationem, to furnish an account, to reckon, Suet. Oth. 7; cf. Col. 1, 3: pecuniae, Dig. 46, 3, 89.—
- 5 To make or render vows or votive offerings to the gods: Veneri ponere vota, Prop. 3, 12, 18: nunc ego victrices lauro redimire tabellas, Nec Veneris mediā ponere in aede morer, Ov. Am. 1, 11, 25: hic ponite lucida Funalia et vectes, Hor. C. 3, 26, 6: libatum agricolae ponitur ante deo, Tib. 1, 1, 14; Ov. M. 3, 506: ex praedā tripodem aureum Delphi posuit, Nep. Paus. 2, 3.—
- 6 In speaking or writing, to lay down as true, to state, assume, assert, maintain, allege, take for granted, etc.: quamobrem, ut paulo ante posui, si, etc., Cic. Fam. 1, 9, 21; id. Fin. 2, 31, 100: recte Magnus ille noster, me audiente, posuit in judicio, rem publicam, etc., id. Leg. 2, 3, 6: verum pono, esse victum eum; at, etc., Ter. Phorm. 630: positum sit igitur in primis, etc., Cic. Or. 4, 14: hoc posito atque concesso, esse quandam vim divinam, etc., id. Div. 1, 52, 118; cf.: quo posito, et omnium sensu adprobato, id. Fin. 3, 8, 29; id. Leg. 2, 19, 48: pono satis in eo fuisse orationis atque ingenii, id. Brut. 45, 165: aliquid pro certo ponere, Liv. 10, 9 fin.: nunc rem ipsam ponamus quam illi non negant ... Est haec res posita, quae ab adversario non negatur, Cic. Caecin. 11, 32.—
- 7 Esp.: exemplum ponere, to cite an instance: eorum quae constant exempla ponemus, Cic. Inv. 1, 38, 68: perspicuo et grandi vitio praeditum posuimus exemplum, id. ib. 1, 47, 88: ab adjunctis antea posui exemplum, id. Top. 11, 50: horum exempla posui ex jure civili, id. ib. 14, 58: horum generum ex Cicerone exempla ponamus, Quint. 5, 11, 11; 6, 3, 108 al.—
- 8 To set before the mind, represent, describe: nec ponere lucum Artifices, nec, etc., Pers. 1, 70: pone Tigellinum, Juv. 1, 155.—
- 9 To propose, offer, fix upon a theme for discussion (= proponere): mihi nunc vos quaestiunculam, de quā meo arbitratu loquar, ponitis? Cic. de Or. 1, 22, 102; 2, 1, 2: ponere aliquid, ad quod audiam, si tibi non est molestum, volo, id. Fat. 2, 4; cf.: ponere jubebam, de quo quis audire vellet, id. Tusc. 1, 4, 7: ponere praemium, Liv. 39, 17, 1; and impers. pass.: doctorum est ista consuetudo eaque Graecorum, ut iis ponatur, de quo disputent quamvis subito, id. Lael. 5, 17; so, cum ita positum esset, videri, etc., id. Tusc. 3, 22, 54.—
- 10 To put away, leave off, dismiss, forego, lay down, surrender (= deponere): vitam propera ponere, Plaut. Curc. 4, 3, 4 (536): vitia, Cic. de Or. 3, 12, 46: dolorem, id. Tusc. 3, 28, 66: inimicitias, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6: curas, Liv. 1, 19: metum, Plin. Ep. 5, 6: iram, Hor. A. P. 160: moras, id. C. 4, 12, 25; Ov. F. 2, 816: animos feroces, Liv. 8, 1: corda ferocia, Verg. A. 1, 302: vires (flammae), id. ib. 5, 681: ipsum rudimentum adulescentiae bello lacessentem Romanos posuisse, had obtained his first experience, Liv. 31, 11 fin.; Suet. Ner. 22; also, tirocinium, Just. 12, 4, 6: animam, to lay down life, Vulg. Johan. 10, 15; 17.—Esp., milit. t. t.: arma ponere (= deponere), to lay down arms, yield, surrender: Nepesinis inde edictum ut arma ponant, Liv. 6, 10, 5: dedi imperatorem, arma poni jubet, id. 4, 10, 3; cf.: positis armis, id. 35, 36, 4; id. Epit. 88.—
- 11 To make, cause to be (eccl. Lat.): cornu tuum ponam ferreum, Vulg. Mich. 4, 13: posuit me desolatam, id. Thren. 3, 11; with quasi: ponam Samariam quasi acervum, id. Mich. 1, 6; with in and acc.: posuerunt eam in ruinam, id. Isa. 23, 13.—
- 12 To assume, suppose, put a case (of mere suppositions; only late Lat.; cf. 6 supra): pone tamen ab evangelistis scriptum, Ambros. de Fide, 5, 16, 194; Ps.-Quint. Decl. 273.
- —Hence, pŏsĭtus, a, um, P. a., of localities, placed, situated; situate, standing, lying anywhere: Roma in montibus posita, Cic. Agr. 2, 35, 96: Delos in Aegaeo mari posita, id. Imp. Pomp. 18, 55: portus ex adverso urbi positus, Liv. 45, 5: tumulus opportune ad id positus, id. 28, 13: urbs alieno solo posita, id. 4, 17.—Poet.: somno positus = sopitus, lulled to sleep, Verg. A. 4, 527.
2) übtr.: a) übh. legen, setzen, stellen, pone ante oculos laetitiam senatus, Cic.: alqd p. paene in conspectu, Cic.: alqd sub uno aspectu, Cic. – in ullo fortunae gradu positus, v. Pers., Curt.: haud multum infra magnitudinis tuae fastigium positus (Parmenio), Curt.: artes infra se positae, Hor. – caput suum p. periculo, in G. geben, Plaut. – ponendus est ille ambitus, non abiciendus, ihren ruhigen Gang bis zu Ende nehmen lassen, Cic. – b) jmd. od. etw. in irgendeinen Zustand setzen, bringen, alqm eodem ponere et parare, gleich daneben stellen u. vergleichen, Plaut.: alqm in crimen populo atque infamiam, jmdm. verleumderische Nachrede beim Volke zuziehen (v. einem Versprechen), Plaut.: alqm p. in gratia (selten in gratiam) apud alqm, Cic.: alqm in culpa et suspicione, schuldig u. verdächtig machen, Cic.: in laude positum esse, im Besitze des Ruhmes sein, Cic. – c) etw, in etw. od. jmd. setzen, auf etw. bauen, -beruhenlassen, omnem spem salutis in virtute, Caes.: in Pompeio omnem spem otii, Cic.: unum communis salutis auxilium in celeritate, Caes. – sed quoniam tantum in ea arte ponitis (so viel gebt, so großes Gewicht legt), videte, ne etc., Cic.: u. so multum in suorum misericordia p., Curt. – dah. im Passiv, positum esse in alqa re = auf etw. beruhen, begründet sein, sich stützen, ankommen, in spe, Cic.: in alcis liberalitate, Cic. – d) eine Zeit od. eine Tätigkeit usw. auf etw. verwenden, totum diem in consideranda causa, Cic.: Quintilem (mensem) in reditu, Cic. – omnem curam in siderum cognitione, Cic.: totum animum atque omnem curam, operam diligentiamque suam in petitione, Cic.: se totum in contemplandis rebus, versenken, Cic. – e) etw. od. jmd. unter eine Klasse setzen, rechnen, zählen, alqd in vitiis, Nep.: mortem in malis, Cic.: alqm inter veteres, Hor.: inter quos me ipse dubia in re poni malim, Liv. 29, 25, 2: si medicus me inter eos, quos perambulat, ponit, mich unter seine Patienten rechnet, Sen. de ben. 6, 16, 6. – u. gleichs. in eine Rubrik setzen, etwas für das u. das ansehen, halten, alqd in laude, in magna laude, Cic.: alqd in beneficii loco, Cic.: Africam in tertia parte. Sall.: id C. Norbano in nefario crimine atque in fraude capitali, Cic.: hoc metuere, alterum in metu non p., für bedenklich halten, Poet. b. Cic. ad Att. 12, 51, 3; 14, 21, 3; top. 55: haud in magno discrimine ponere, kein großes Gewicht darauf legen, Liv.: ponere in dubio (in Zweifel stellen), utrum... an, Liv.: id ne pro certo ponerem (für gewiß annehmen), Piso effecit, Liv.: alqm alci in aequo ponere, jmdm. gleichstellen, Liv. – und wie θέσθαι m. dopp. Acc. u. im Passiv m. dopp. Nom. = jmd. od. etwas ansehen, halten für usw., p. alqm principem, Cic. u. Nep.: quae omnia infamia ponuntur, Nep.: nemo ei par ponitur, Nep. – f) etw. schriftl. setzen, hersetzen, hinsetzen, anführen, äußern, bemerken, sagen, ipsa enim (verba), sicut Messalae, posui, Suet.: quapropter tanta in re ipsius Heminae verba ponam, Plin.: de arrogatione me dixeram aliqua positurum, Vopisc.: cuius pauca exempla posui, Cic.: p. inter causas suffragationis suae, Suet.: ut paulo ante posui, Cic.: ponam in extremo quid sentiam, Cic.: hoc ipsum elegantius poni meliusque potuit, Cic.: quod nunc communiter in sepultis ponitur, ut humati dicantur, Cic.: cum in eis haec posuisset, Nep.: quam (epistulam) ipsam melius est ponere, quam de ea plurimum dicere, Vopisc.: ponere vocabulum malā significatione, Donat. – dah. ponor ad scribendum, man setzt mich (meinen Namen) bei Abfassung der Senatsbeschlüsse mit hin, Cic. ep. 9, 15, 4.
II) prägn.: A) schaffend legen, setzen, hinsetzen, aufstellen, aufführen, errichten, anlegen, gründen, 1) eig.: a) v. Bau-, Werkmeister usw.: fundamenta, ICt.: tropaeum, Nep.: opus, Ov.: aras, templa, Verg.: moenia Troiae, Ov.: urbem, Verg.: castella, Tac.: Byzantium in extrema Europa, Tac.: in ipso cubiculo poni tabernaculum iussit, das Badezelt aufschlagen, Sen. – als milit. t. t., p. castra (ein Lager aufschlagen) in proximo colle, Caes., loco iniquo, Caes., sub radicibus montis, ad amnem, Curt. – p. munimenta manu, Curt. – b) v. Künstler (Bildhauer, Maler), setzen, anbringen, darstellen, Orphea in medio silvasque sequentes, Verg.: ponere totum nescire, ein Ganzes hinstellen, darstellen, Hor. – si Venerem Cous nusquam posuisset Apelles, Ov. – hic saxo, liquidis ille coloribus sollers nunc hominem ponere, nunc deum, Hor. – c) v. Dichter, hinstellen, darstellen, nec ponere lucum artifices, Pers. 1, 70; vgl. pone Tigellinum, führe (dem Zuhörer) naturgetreu vor, Iuven. 1, 155.
2) übtr.: a) übh. legen, setzen, quorum omnium virtutum fundamenta in voluptate tamquam in aqua ponitis, Cic.: his fundamentis positis consulatus tui, Cic.: ponere initia male, Cic.: ponere spem, seine Hoffnung darauf setzen, m. folg. Acc. u. Infin., Plaut. capt. 957. – b) feststellen, aufstellen, bestimmen, leges in conviviis, Cic.: iura p. (griech. νομοθετειν), Prop.: festos laetosque ritus, Tac.; vgl. mores viris et moenia, Verg.: p. pretium, einen Preis bestimmen, auswerfen, Sen.: u. so huic signo milia centum, den Preis von 100000, Hor.: p. praemium, eine Belohnung aufstellen, auswerfen, verheißen, Sall., Liv. u.a. (s. Drak. Liv. 39, 17, 1): Olympiada, eine Ol. ansetzen, festsetzen, Cic. – p. alci od. alci rei nomen (wie ὄνομα θεῖναί τινι), einen Namen gleichs. feststellen, beilegen, Cic. u.a. – p. rationem, Rechnung aufstellen, ablegen, Suet.; vgl. p. rationem cum Orco, Rechnung halten mit usw., Cic. – c) als feststehend aufstellen, annehmen, behaupten (nicht »voraussetzen«, s. Jordan Cic. Caecin. 32. p. 195), duo genera ponunt, deorum alterum, alterum hominum, Cic.: alii elementa novem posuerunt, Quint.: sed positum sit primum nosmet ipsos commendatos esse nobis, Cic. – m. dopp. Acc., als das u. das annehmen, vitae brevis signa raros dentes, Plin.: im Passiv m. dopp. Nom., si ponatur adulter caecus, aleator pauper, Quint. – d) ein Thema zur Besprechung stellen, aufstellen, bestimmen, quaestiunculam, Cic.: quaestionem, Phaedr. u. Sen.: p. aliquid, ad quod audiam, volo, Cic.: materia, in qua ponitur tibicen, qui etc., Quint. – u. absol. = eine oder die Frage stellen, ponere iubebam, de quo quis audire vellet, Cic.: p. an etc., Sen. – e) jmd. in ein Amt, in eine Würde, Stellung (als Aufseher, Richter, Kläger) setzen, aufstellen, einsetzen, anstellen, alci custodem, Caes.: alci accusatorem, Cael. in Cic. ep.: satis idoneum officii sui iudicem, Cic. – u. m. dopp. Acc., alqm custodem in frumento publico, Cic.: alqm imperatorem Numidis, Sall.: alqm principem in bello, Nep. – m. super u. Akk., super armamentarium positus, Curt. 6, 7 (27), 22: puer super hoc positus officium, Petron. 56, 8.
B) zum Genießen eine Speise, ein Getränk auftragen, vorsetzen (klass. apponere), globos melle unguito, papaver infriato, ponito, Cato: p. pavonem, merulas, Hor.: p. unctum, einen Leckerbissen, Hor.: invitas ad aprum, ponis mihi porcum, Mart.: ceteris vilia et minuta ponebat, Plin. ep.: da Trebio, pone ad Trebium, Iuven. – vinum, Petron.: merum in gemma, Ov.: quis posuit secretam in auro dapem? Sen.: alci venenum cum cibo, Liv.: alci in patina liquidam sorbitionem, Phaedr.
C) als t. t. des Landbaues: 1) pflanzend usw. setzen, einsetzen, stecken, piros, Verg.: arborem, Hor.: vitem, Colum.: vitem ordine, Ambros. – semina (Pflanzen), Verg.: panicum et milium, Colum. – 2) eine Frucht zur Aufbewahrung hinlegen, einlegen (klass. reponere), p. in horreis, Pallad.: sorba lecta duriora et posita, Pallad. D) als publiz. t. t., etw. irgendwo zur Verwahrung niederlegen, hinterlegen, tabulas testamenti in aerario, Caes. b. c. 3, 108, 4: compositio publicis bibliothecis posita, Scrib. Larg. 97: pecuniam apud tutorem, ICt.: apparatum sive impensam in publico, ICt.
E) als t. t. der Geschäftssprache, ein Kapital auf Zinsen anlegen (vgl. die Auslgg. zu Hor. epod. 2, 70 u. zu Hor. ep. 1, 18, 111), pecuniam in praedio, Cic., apud alqm, Cic.: pecuniam kalendis, Hor.: dives positis in fenore nummis, Hor. – übtr., otia recte, Hor.: beneficium apud alqm, bene apud alqm, Cic.: munus bene apud alqm, Liv.
F) als t. t. der Toilettensprache, das Haar legen, zurechtlegen, ordnen, p. comas in statione, Ov.: positi sine lege et sine arte capilli, Ov.: ponendis in mille modos perfecta capillis, Ov.
G) eine Aufregung in der Natur sich legen machen (Ggstz. tollere), tollere seu ponere vult freta (v. Windgott Notus), Hor.: magnos cum ponunt aequora motus, Prop. – dah. refl., ponere, sich legen, v. Winden, Verg., Ov. u. Gell. (s. Goßrau Verg. Aen. 7, 27): u. so auch positi flatus, Min. Fel.
H) niederlegen, von sich legen, fortlegen, ablegen, weglegen, ab-, wegwerfen (Ggstz. sumere), 1) eig.: a) übh.: velamina de tenero corpore, Ov.: e corpore pennas, Ov.: librum de manibus, Cic. – vestem, tunicam, Cic.: sarcinam, Petron.: barbam, Suet.: insignia morbi, fasciolas, cubital, focalia, Hor.: librum, aus der Hand legen, Cic.: semen, Verg.: coronam luctus gratiā, Cic.: nec sumit aut ponit secures arbitrio popularis aurae, Hor. – als milit. t. t., p. arma, die Waffen niederlegen, ablegen, Cic. u.a., u. (v. sich Unterwerfenden) = die W. strecken, Caes. u.a. (s. Drak. Liv. 6, 10, 5). – b) v. weibl. Wesen, die Leibesfrucht ablegen, v. Frauen, positum est uteri onus, Ov. – v. der Sau, werfen, fetum ad imam cavernam, Phaedr. – v. Vögeln, legen, p. pauca ova, Colum.: p. ova in saepibus, Ov.
2) übtr., ablegen, von sich tun, entfernen, fahren lassen, aufgeben (Ggstz. sumere, suscipere), bellum, Sall. u.a.: vitam, Cic. u.a.: triumviri nomen, Tac. – vitia, Cic.: amores cum praetexta toga, Cic.: inimicitias, Cael. b. Cic.: discordias, Tac.: dolorem, Cic.: curam et aegritudinem, Cic.: curas externorum periculorum, Liv.: omnes aliarum rerum curas, Liv.: metum, Ov. u. Plin. ep.: animos feroces, Liv.: ferocia corda, Verg.: vitae mortisque consilium vel suscipere vel ponere, Plin. ep. – poet., moras, Verg. – als milit. t. t. u. übtr., p. tirocinium, rudimentum, zurücklegen, ablegen, Liv. u.a. – u. als publiz. t. t., eine Würde niederlegen (klass. deponere), posito magistratu (Ggstz. quamdiu in magistratu est), ICt.
3) als naut. t. t., Anker werfen, ancoris positis terrae applicare naves, Liv. 28, 17, 13.
➳ Archaist. Perf. poseivei, Corp. inscr. Lat. 1, 551. lin. 3: posivi, Plaut. Pseud. 1281: posivit u. posibit, Act. fr. arv. a. 27, f.: posivt (so!), Corp. inscr. Lat. 3, 2208 u. 4367: possivit, ibid. 7, 579 u. 656: posivimus, Plaut. vidul. fr. 6 Stud. (bei Prisc. 10, 37): posiverunt, Corp. inscr. Lat. 3, 6442. Cato r. r. praef. § 1. Cic. Tusc. 5, 83: posivere, Itin. Alex. 2 (3): posiveris, Plaut. trin. 145. Cato r. r. 4: posieit, Corp. inscr. Lat. 9, 3049 u. 3267: posiit, Corp. inscr. Lat. 5, 2575 u. 7, 574: posit od. posIt, Corp. inscr. Lat. 1, 1282. 1298. 1436 u.a.: possit, Corp. inscr. Lat. 2, 2712: poseit, ibid. 1, 1281 u. 1283: posierunt, ibid. 1, 1284. 3, 860: posiere, ibid. 5, 2714: posier(e), Corp. inscr. Lat. 13, 5282. Vgl. Georges Lexik. der lat. Wortf., S. 539. – Synkop. Partiz. Perf. postus, Lucr. 1, 1059; 3, 855 u.a. Sil. 13, 553. Ter. Maur. 2905.
I poser, ¶ 1 poser [qq. part, in abl.] : in fundo pedem Cic. Cæc. 31, poser son pied dans une propriété, cf. Fin. 4, 69 ; artus in litore Virg. En. 1, 173, poser (étendre) ses membres sur le rivage ; genua ponere Curt. 8, 7, 13, poser à terre ses genoux, sʼagenouiller ; oleas in sole Cato Agr. 7, 4, poser, étendre les olives au soleil || [in acc. poét.]: in flammam Ov. M. 8, 452, poser dans le feu ; alicujus in caput coronam Gell. 3, 15, 3, poser une couronne sur la tête de qqn ¶ 2 [poét.] poser, étendre sur le lit funèbre : Ov. M. 9, 503 ; Virg. En. 2, 644 et terra ponere Virg. En. 6, 508, ensevelir ¶ 3 déposer : tabulas in ærario Cæs. C. 3, 108, 6, déposer des tablettes aux archives, cf. Cic. Fl. 21 || [en offrande] : candelabrum in Capitolio Cic. Verr. 2, 4, 66, déposer en offrande un candélabre au Capitole || [en enjeu] : pocula Virg. B. 3, 36, poser des coupes comme enjeu || poser, quitter [un vêtement, etc.] : tunicam Cic. Tusc. 5, 60, déposer sa tunique ; arma Cæs. G. 4, 37, 1, déposer les armes ; librum ou librum de manibus Cic. Tusc. 1, 24 ; Q. 1, 1, 23, déposer un livre || poser sur la table, servir : eadem omnibus Plin. Min. Ep. 2, 6, 3, servir à tout le monde les mêmes mets, cf. Cato Agr. 79, 81 ; Hor. S. 2, 2, 23, etc. ¶ 4 poser, placer, disposer : ibi præsidium ponit Cæs. G. 2, 5, 6, il place là un détachement ; insidias contra aliquem Cic. Agr. 2, 49, disposer des embûches contre qqn ; alicui custodem Cæs. G. 1, 20, 6, mettre un gardien à qqn ; castra Cæs. G. 1, 22, poser son camp || ordine vites Virg. B. 1, 73, aligner les ceps de vigne || positi sine lege capilli Ov. M. 1, 477, des cheveux disposés sans règle = qui tombent en désordre || [en parl. dʼartiste] disposer, mettre sur pied, camper [une statue, une peinture] : Hor. O. 4, 8, 8 ; P. 34 ¶ 5 [poét.] tollere seu ponere freta Hor. O. 1, 3, 16, soulever ou laisser reposer les flots || [int.] cum venti posuere Virg. En. 7, 257, quand les vents [m. à m. eurent déposé] furent tombés, cf. En. 10, 103 ¶ 6 placer de lʼargent : pecuniam in fundo Cic. Tull. 15, placer de lʼargent en biens-fonds, cf. Hor. P. 421 ; pecuniam apud aliquem Cic. Verr. 2, 3, 165, placer de lʼargent chez qqn || beneficium apud aliquem Cic. Fam. 13, 26, 4, placer un bienfait sur qqn || sub signo rei publicæ positum vectigal Cic. Agr. 1, 21, revenu placé sous le sceau de lʼÉtat ¶ 7 [fig.] a) quæstiunculam Cic. de Or. 1, 102, poser un misérable sujet de discussion, cf. Cic. Tusc. 1, 7 ; Fato 4 ; Læl. 17 ; b) déposer, quitter : dolorem Cic. Tusc. 3, 66, déposer son chagrin ; personam amici Cic. Off. 3, 43, déposer le personnage de lʼami, cesser dʼêtre lʼami.
II établir, ¶ 1 installer : Roma in montibus posita Cic. Agr. 2, 96, Rome établie, installée sur des montagnes ; templa Virg. En. 6, 19, ériger un temple ; in eas statuas quæ Romæ ponerentur Cic. Verr. 2, 2, 145, pour des statues quʼon devait élever à Rome || [fig.] virtutum fundamenta in voluptate tamquam in aqua Cic. Fin. 2, 72, établir les fondements des vertus sur le plaisir comme sur une eau mouvante ¶ 2 [fig.] a) mettre dans, faire consister dans : beate vivere in voluptate Cic. Fin. 2, 86, mettre la vie bienheureuse dans le plaisir ; b) aliquem apud aliquem in gratia ponere Cic. Att. 6, 6, 4, installer qqn dans les bonnes grâces de qqn ; in conspectu aliquid Cic. de Or. 3, 161, placer qqch. sous les regards, ou ante oculos Cic. Phil. 2, 115 ; id te apud eos præclare ponit Cic. Fam. 13, 41, 2, cela te met en excellente posture auprès dʼeux ; super armamentarium positus Curt. 6, 7, 22, installé à la tête de (préposé à) lʼarsenal ; ex altera parte... ex altera autem ponere Cic. Fin. 2, 63, opposer, mettre en regard dʼune part... de lʼautre ; aliquid ante rem aliquam Enn. Ann. 371 ; Sall. J. 15, 1, mettre une chose avant une autre, la préférer || leges in poculis Cic. Verr. 2, 5, 28, fixer, établir des lois [dans un festin] sur les coupes à boire ; rebus novis nova nomina Cic. Nat. 1, 44, à des idées nouvelles fixer des termes nouveaux, cf. Cic. Tusc. 3, 10 ; c) mettre dans, faire dépendre de : spem in aliquo Cic. Att. 6, 1, 11, mettre son espoir dans qqn ; [pass. fréqt ] positum esse in aliqua re, être placé dans, dépendre de, cf. Cic. Agr. 2, 22 ; Or. 27, etc.; d) mettre dans, compter comme : aliquid in fraude Cic. de Or. 2, 199, mettre qqch. au rang des crimes ; mortem in malis Cic. Fin. 3, 29, regarder la mort comme un mal ; e) mettre dans, appliquer à : curam cogitationemque suam in omnium laude colligenda Cic. Q. 1, 1, 41, mettre ses soins et ses pensées à recueillir les éloges de tout le monde ; diem totum in aliqua re Cic. Br. 87, mettre toute une journée à qqch. ; diem, tempus cum aliquo Cic. Fam. 5, 21, 1, consacrer un jour, du temps à qqn ; f) placer devant les yeux, présenter, exposer : ut paulo ante posui Cic. Fam. 1, 9, 21, comme je lʼai exposé peu auparavant ; alicujus rei exempla Cic. Top. 58, donner des exemples de qqch. ; argumentum Cic. de Or. 2, 214, présenter un argument, cf. Cic. Fin. 2, 100 ; g) établir, poser en principe, avancer, aliquid, qqch. : Cic. Off. 2, 11 ; Tusc. 5, 83 ; Cæc. 32 ; quem facile Græciæ principem ponimus Cic. Ac. 2, 2, dont nous faisons sans conteste le premier des Grecs ; [avec prop. inf.] prétendre que : Cic. de Or. 2, 85 ; 3, 145 ; Br. 165 ; Leg. 2, 6 ; positum sit igitur... Cic. Or. 14, que ce principe donc soit posé, savoir que... ; hoc posito atque concesso... Cic. Div. 1, 118, ce principe étant établi et admis que...
➳ pf. arch. poseivei CIL 1, 638 ; posivi Pl. Ps. 1281 ; posiverunt Cato Agr. 1 ; Cic. Tusc. 5, 83 ; posiit CIL 5, 2575 ; posierunt, posiere CIL 1, 1799 ; 5, 2714 || part. sync. postus Lucr. 1, 1059, etc.
- 1. (neer)zetten, neerleggen [vasa; librum in mensa; oleas in solem; coronam in caput; hastam pro aede in de grond steken]; ➤ in curulibus sellis sese posuerunt;
- 2. (poët.) neerleggen, uitstrekken op [artūs in litore; se toro]; ➤ positus somno (dat.) in slaap verzonken;
- 3. een meubelstuk neerzetten, opstellen, plaatsen [mensam; sellam];
- 4. opstellen, oprichten, bouwen, aanleggen [aras; opus; castellum in colle; domum; urbem in montibus; castra iniquo loco een legerkamp opslaan; alci statuam in publico; tabernaculum; tabulas obsignatas in publico]; ➤ imago in gymnasio ponatur;
- 5. (eten, drinken) voorzetten, opdienen, serveren [porcum; vinum; alci venenum cum cibo; merum in gemma];
- 6. (poët.) planten, stekken [piros; vitem; semina zaaien];
- 7. zetten tegen [scalas];
- 8. lichaamsdelen laten zakken, hangen [genu knielen; caput buigen]; (voor: dat.);
- 9. (neer)zetten [pedem een stap; gradūs passen];
- 10. (Vulg.) faciem ~ zijn gezicht (om)draaien;
- 11. opstellen [vigilias wachtposten];
- 12. (preklass.; poët.) (als pand, inzet bij een weddenschap) inzetten [pallium; anulum];
- 13. (poët.; postklass.) prijzen, beloningen uitloven [praemium];
- 14. (als wijgeschenk) neerleggen, wijden [donum ex auro in aede Iovis; vota; fratri capillos als dodenoffer wijden; coronam auream in Capitolio; serta]; — posita, ōrum n wijgeschenken;
- 15. (ver)plaatsen, legeren [legionem in urbe; praesidium ibi daarheen; custodias circa portas];
- 16. (poët.) (ver)plaatsen, een plaats geven [alqm sub curru solis, in aethere; in astris];
- 17. (poët.) (als beeldend kunstenaar) maken [Venerem marmoream; coloribus hominem];
- 18. (postklass.) calculum ~ de rekensteentjes op het bord leggen = berekenen; ➤ cum alqa re parem calculum ~; bene calculum ~ goed in aanmerking nemen;
- 19. ter bewaring deponeren, in bewaring geven [tabulas testamenti in aerario; pecuniam apud tutorem];
- 20. kapitaal beleggen (ook metaf.) [pecuniam in praedio; beneficium apud alqm]; ➤ munus bene apud alqm ~;
- 21. (Ov.) (haren) in orde brengen, kammen [capillos];
- 22. (poët.; postklass.) begraven, bijzetten [alqm patriā terrā; ossa]; ➤ ubi corpus meum positum fuerit; inscr.: HIC POSITUS EST;
- 23. afleggen, neerleggen, wegleggen, wegwerpen [velamina de corpore; arcum umeris; vestem; sarcinam; e corpore pennas; arma de wapens neerleggen, capituleren]; ➤ cum posui librum, et mecum ipse coepi cogitare;
- 24. (poët.) (a) baren [uteri onus]; (b) (v. dieren) jongen werpen; (c) ova ~ eieren leggen;
- 25. ancoram ~ het anker uitwerpen; ➤ ancoris positis terrae applicare naves; II. metaf.
- 1. plaatsen, leggen [scelus ante oculos omnium; alqd in conspectu animi; alqd sub uno aspectu; rem in medio naar voren brengen]; ➤ in eius potestate fortuna posita est ligt in zijn macht; alcis vita in manu alcis posita est;
- 2. in een toestand brengen [alqm in magna gloria heel beroemd maken; alqm in gratia apud alqm geliefd maken]; ➤ alqm in metu non ~; alqm in crimen populo atque infamiam ~ bij het volk; (pass.) in laude positum esse beroemd zijn; in illo fortunae gradu positus gelukkig;
- 3. aanstellen, inzetten [custodem in hortis; alqm super armamentarium tot opzichter maken; (m. dubb. acc.) alqm principem in bello; alci accusatorem; alci custodem meegeven];
- 4. (poët.; postklass.) tot rust brengen, kalmeren [freta]; intr. (v.d. wind) gaan liggen; ➤ venti posuere; positi flatūs;
- 5. zetten op, vestigen op [spem salutis in virtute; in misericordia alcis; praesidium in fuga; auxilium in celeritate]; ➤ in Mario spes imperii ponebatur; — pass. positum esse in (m. abl.) berusten op, steunen op: sententia in legibus posita est; certamen in virtute positum est;
- 6. besteden [sumptum; omnem curam in salute patriae; totum diem in consideranda causa; tempus in cogitatione];
- 7. (Plaut.) aan gevaren blootstellen [caput periculo];
- 8. opgeven, afleggen, laten varen [bellum beëindigen; tirocinium zijn eerste proeven afleggen; triumviri nomen; vitia; discordias; metum; iram; aegritudinem; animos feroces]; ➤ positis ambagibus zonder omwegen; pone moras hou op met dralen!;
- 9. aanvoeren, uitspreken, zeggen [alqd pro certo als vaststaand beweren, poneren; alqd in oratione]; ➤ eorum, quae constant, exempla ~; ut paulo ante posui; ponam in extremo quid sentiam;
- 10. een thema (ter bespreking) opwerpen, stellen [quaestionem];
- 11. als zeker aannemen, beweren [hoc unum]; ➤ verum pono esse victum eum; nunc rem ipsam ponamus quam illi non negant;
- 12. rekenen tot, tellen tot, beschouwen als, houden voor [alqd in laude; mortem in malis; alqd in lucro; alqd in dubio in twijfel trekken; alqm alci in aequo aan iem. gelijkstellen; alqm inter veteres]; ➤ m. dubb. acc.: alqm primum, principem ~ als de belangrijkste persoon beschouwen; pass. m. dubb. nom.: haec infamia ponuntur geldt als;
- 13. bepalen, vaststellen [iura; leges geven; sibi finem vitae; rebus novis nova nomina geven; ritūs instellen; pretium een prijs vaststellen, bepalen; rationem een rekening opstellen]; / ppp. positus, a, um (a) in alle betekenissen v.h. werkwoord; (b) (bij plaatsbepalingen) gelegen (= situs); ➤ vicus in valle positus; Gallia sub septentrionibus posita; Roma in montibus posita.
放。安置。商量。假如。造。栽。捨。進。靠。— castra 插營。 — statuas ei 立彼爲像。— venenum ei 進毒藥于彼。— vitia 戒各罪。— tyrocinium apud eum 就彼初學。受業于彼。— tempus vel curam vel studium in hac re 專務此事。— operam ei 爲其用功。— sumptus 費用。— multum in fortuna 甚賴其福。— male officium 施情分不當。— id in laude 以此爲可讚美。— id in vitio 以此爲可貶。— in beneficii loco 當恩惠。— in numero oratorum 以入談士之列。 — diem totum 用終日之功。— templum 造一所廟。 — accusatorem 賄人以吿之。— in minimis 常微小事。— pro certo 以爲一定。— in dubio 以爲不定。疑惑。— fidem pignori pro eo 約爲其保人。— pecuniam in foenore 放銀。— pignori vestem 當衣。當衣作押帳。— leges 定律例。— in solem 晒之。— deum coloribus 畵神。— freta 平海。息浪。— caput periculo 當危險。 — barbam et ungues 剃鬚剪指甲。— capillos 剪髮。Hoc verbum in quo homine ponimus? 我等以此名加之誰乎。Venti posuere 風息。Ponunt philosophi esse deos 窮理人皆以爲有神。Sed pone esse victum eum 但使其敗。Sed hoc primum positum sit, nosmetipsos commendatos esse nobis 然先須定者。是我等宜無愧於心。Posivi pro Posui.
Suggest a Translation
See an image
- for * posino; old praep.port- (pro) + sino, to put down, set down, put, place, set, fix, lay, deposit: tabulas in aerario, Cs.: castra iniquo loco, pitch, Cs.: tabulas in publico, deposit: collum in Pulvere, H.: in possessionem libertatis pedem ponimus: in Prytaneum vasa aurea, L.: omnia pone feros in ignes, O.: ubi pedem poneret habere, might set his foot: posito genu, kneeling, O.: num genu posuit?Cu.: ova, O.: fetum, give birth to, Ph.—Of troops and guards, to place, post, set, station, fix: praesidium ibi, Cs.: insidias contra Pompei dignitatem: Dumnorigi custodes, ut, etc., Cs.—To set up, erect, build: opus, O.: urbem, V.: castella, Ta.: aras, V.: tropaeum, N.—To form, fashion, mould, depict: duo pocula fecit . . . Orphaeque in medio posuit, V.: nunc hominem nunc deum, H.—Of plants, to set, set out, plant: ordine vites, V.: nefasto (arborem) die, H.—Of wagers or prizes, to offer, propose, promise, lay, stake, wager: pocula fagina, V.: praemium proposuerunt, si quis nomen detulisset, L.—To put out at interest, loan, invest: pecuniam in praedio: dives positis in faenore nummis, H.—To serve, serve up, set forth: posito pavone, H.: positi Bacchi cornua, O.: Da Trebio, pone ad Trebium, Iu.—To lay aside, take off, put down, lay down: veste positā: velamina de corpore, O.: librum: arma, i. e. surrender, Cs.: Nepesinis inde edictum ut arma ponant, L.: positis armis, L.—To lay out, arrange for burial: toro Mortua componar, O.: positum adfati corpus, V.—To lay in the grave, bury, inter: te . . . patriā decedens ponere terrā, V.: quā positis iusta feruntur avis, O.—To arrange, deck, set in order: suas in statione comas, O.—To subdue, calm, allay, quiet: quo non arbiter Hadriae Maior, tollere seu ponere volt freta, H.—Of winds, to fall, abate: Cum venti posuere, V.—Of an anchor, to cast, fix: ancoris positis, L.—Fig., to set, place, put, lay, bring: pone ante oculos laetitiam senatūs: se in gratiā reconciliatae pacis, L.: in laude positus: illa in conspectu animi: cum in mentem venit, ponor ad scribendum, my name is added to the record.—To put, place, cause to rest: credibile non est, quantum ego in prudentiā tuā ponam, count upon: spem salutis in virtute, Cs.: in te positum est, ut, etc., rests with you.—To lay out, spend, employ, occupy, consume: tempus in cogitatione: diem totum in considerandā causā: totos nos in rebus perspiciendis: itinera ita facit, ut multos dies in oppidum ponat.—To put, place, count, reckon, consider, regard: mortem in malis: inter quos me ipse dubiā in re poni malim, L.: Hoc metuere, alterum in metu non ponere, regard with fear, Poët. ap. C.: ut in dubio poneret, utrum, etc., regarded as doubtful, L.: haec in magno discrimine, attach great importance to, L.: in vitiis poni, be regarded as a fault, N.—To appoint, ordain, make: leges: sunt enim rebus novis nova ponenda nomina, to be applied: Laurentisque ab eā (lauro) nomen colonis, V.: tibi nomen Insano, H.—Of vows or votive offerings, to make, render, pay, consecrate: Veneris (tabellas) in aede, O.: hic funalia, H.: ex praedā tripodem aureum Delphis, N.—To lay down as true, state, posit, fix, assume, assert, maintain, allege: ut paulo ante posui, si, etc.: Verum pono, esse victum eum; at, etc., T.: positum sit igitur in primis, etc.: hoc posito, esse quandam, etc., agreed: id pro certo, L.: rem ipsam.—To cite, set forth, refer to: eorum exempla.—To set forth, represent, describe: Tigellinum, Iu.—To propose, offer, fix upon, set forth: mihi nunc vos quaestiunculam ponitis?: ponere iubebam, de quo quis audire vellet: doctorum consuetudo ut iis ponatur, de quo disputent.—To put away, leave off, dismiss, forego, lay down, surrender: vitia: curas, L.: moras, H.: corda ferocia, V.: ponendus est ille ambitus (verborum), non abiciendus, i. e. to be closed without abruptness.
-
…Remis reliquisque civitatibus ut sine periculo ad eum portari possent efficiebat. In eo flumine pons erat. Ibi praesidium ponit et in altera parte fluminis Q. ; Titurium Sabinum legatum cum sex cohortibus relinquit ; castra in altitudinem pedum…
Julius Caesar, Gallic War
-
…quod essent publice polliciti, flagitare. Nam propter frigora quod Gallia sub septentrionibus, ut ante dictum est, posita est, non modo frumenta in agris matura non erant, sed ne pabuli quidem satis magna copia suppetebat ;…
Julius Caesar, Gallic War
-
…proponit ; monet ut in reliquum tempus omnes suspiciones vitet ; praeterita se Diviciaco fratri condonare dicit. Dumnorigi custodes ponit, ut quae agat, quibuscum loquatur scire possit. Eodem die ab exploratoribus certior factus hostes sub monte consedisse…
Julius Caesar, Gallic War
-
…abesse a periculo viderentur neque ulla necessitate neque imperio continerentur, exaudito clamore perturbatis ordinibus omnes in fuga sibi praesidium ponerent. Ita sine ullo periculo tantam eorum multitudinem nostri interfecerunt quantum fuit diei spatium ; sub occasum solis sequi destiterunt…
Julius Caesar, Gallic War
-
…esse Arvernos et Rutenos a Q. Fabio Maximo, quibus populus Romanus ignovisset neque in provinciam redegisset neque stipendium posuisset. Quod si antiquissimum quodque tempus spectari oporteret, populi Romani iustissimum esse in Gallia imperium ; si iudicium senatus…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eiciebam quem iam ingressum esse in bellum videram etenim, credo, Manlius iste centurio qui in agro Faesulano castra posuit bellum populo Romano suo nomine indixit, et illa castra nunc non Catilinam ducem exspectant, et ille eiectus in…
Cicero, in Catilinam
-
…esse inferiores intellexit, loco pro castris ad aciem instruendam natura opportuno atque idoneo, quod is collis ubi castra posita erant paululum ex planitie editus tantum adversus in latitudinem patebat quantum loci acies instructa occupare poterat, atque ex utraque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…vicis aedificiisque quo adire potuerant incensis, ad castra Caesaris omnibus copiis contenderunt et a milibus passuum minus duobus castra posuerunt ; quae castra, ut fumo atque ignibus significabatur, amplius milibus passuum VIII latitudinem patebant. Caesar primo et…
Julius Caesar, Gallic War
-
…ab Remis cognovit, flumen Axonam, quod est in extremis Remorum finibus, exercitum traducere maturavit atque ibi castra posuit. Quae res et latus ullum castrorum ripis fluminis muniebat et post eum quae erant tuta ab hostibus reddebat et…
Julius Caesar, Gallic War
-
…eius fidem ac potestatem venire neque contra populum Romanum armis contendere. Item, cum ad oppidum accessisset castraque ibi poneret, pueri mulieresque ex muro passis manibus suo more pacem ab Romanis petierunt. Pro his Diviciacus nam post discessum…
Julius Caesar, Gallic War