posco
posco, to ask urgently, beg, demand, request, desire
he asked for pardon for his sins
- I In gen., constr. usually with aliquid, aliquem (sibi): aliquid ab aliquo; also with a double acc., with ut, with inf., or with acc. and inf., or wholly absol.: poscere est secundum Varronem, quotiens aliquid pro merito nostro deposcimus: petere vero est cum aliquid humiliter et cum precibus postulamus, Serv. Verg. A. 9, 194.
- α With acc.: posco atque adeo flagito crimen, Cic. Planc. 19, 48; cf. id. Verr. 2, 5, 28, § 71: argentum, id. ib. 2, 4, 20, § 44; 2, 3, 34, § 78: pugnam, Liv. 2, 45, 6: nec mi aurum posco, Enn. ap. Cic. Off. 1, 12, 38 (Ann. v. 200 Vahl.): si quid poscam, Plaut. Aul. 2, 5, 10 (336): pulvinos, Cic. de Or. 1, 7, 29; id. Planc. 19, 48: vades poposcit, id. Rep. 2, 36, 61; cf.: audaciae partes Roscii sibi poposcerunt, Cic. Rosc. Am. 13, 35: peccatis veniam poscentem (preceded by postulare), Hor. S. 1, 3, 75.—
- β With ab: fac, ut audeat Tibi credere omnia, abs te petere et poscere, Ter. Heaut. 926: diem a praetore peposcit, Val. Antias ap. Gell. 7, 9, 9: abs te litteras, Cic. Verr. 2, 4, 16, § 36; 2, 2, 47, § 117: tutorem ab aliquo, Suet. Aug. 94: bibere a me poscis, Vulg. Joann. 4, 9.—
- γ With a double acc.: parentes pretium pro sepulturā liberum poscere, Cic. Verr. 2, 1, 3, § 7: magistratum nummos, id. ib. 2, 1, 17, § 44: aliquem causam disserendi, id. Tusc. 3, 3, 7: claves portarum magistratus, Liv. 27, 24, 8: non ita creditum Poscis Quintilium deos, Hor. C. 1, 24, 12: cur me in decursu lampada poscis? Pers. 6, 61: poscenti vos rationem, Vulg. 1 Pet. 3, 15.—Hence, pass.: poscor aliquid, I am asked for something, something is asked or demanded of me (poet. and in post-class. prose): gravidae posceris exta bovis, they ask you for the entrails, Ov. F. 4, 670; cf.: poscor meum Laelapa, they demand of me my Laelaps, id. M. 7, 771: nec tantum segetes alimentaque debita dives Poscebatur humus, id. ib. 1, 138: quod rationem pecuniae posceretur, Gell. 4, 18, 12; to be called upon or invoked to inspire a poet or to sing: aversus Apollo Poscitur invitā verba pigenda lyrā, Prop. 4 (5), 1, 76 (better reading poscis ab); cf. absol. Palilia poscor: Non poscor frustra; si favet alma Pales, Ov. F. 4, 721; so, poscimur Aonides, Ov. M. 5, 333: poscimur, Hor. C. 1, 32, 1.—
- δ With ut: poscimus, ut cenes civiliter, Juv. 5, 112: poscimus ut sit, etc., id. 7, 71; Tac. H. 2, 39: poposcit, ut haec ipsa quaestio diligentius tractaretur, Aug. Civ. Dei, 2, 21.—
- ε With inf. or acc. and inf. (poet. and in post-Aug. prose): poscat sibi fabula credit, Hor. A. P. 339; cf.: immolare Fauno, Seu poscat agnā sive malit haedo, id. C. 1, 4, 12: esse sacerdotes delubraque vestra tueri Poscimus, Ov. M. 8, 708: contraque occurrere poscunt, Val. Fl. 4, 194; Pers. 1, 128; Claud. in Eutr. 1, 151.—In prose: ego vero te etiam morari posco inter voluptates, Sen. Contr. 1, 8; Arn. 7, p. 254. So, too, perh. (acc. to Stephanus's conjecture): vos fallere poscunt, Rutil. Lup. Fig. 2, 19, p. 181 Frotsch.—
- ζ Ellipt.: poscunt majoribus poculis, sc. bibere, they challenge to drink from larger goblets, Cic. Verr. 2, 1, 26, § 66.—
- η Absol., to beg, be a beggar: improbus es, cum poscis, ait. Sed pensio clamat, posce, Juv. 9, 63 sq.—
- B Of inanimate and abstract subjects, to demand, require, need: quod res poscere videbatur, Caes. B. G. 7, 1: cum usus poscit, id. ib. 4, 2: quod negotium poscebat, Sail J. 56, 1; 70, 3; Quint. 11, 3, 162 et saep.—
- II In partic.
- A To demand for punishment, to ask the surrender of: accusant ii, quos populus poscit, Cic. Rosc. Am. 5, 13; cf.: hujus tantae cladis auctor Annibal poscitur, Flor. 2, 6, 7: nec poscitur auctor, Sil. 2, 44: poscendum poenae juvenem jubebat, id. 1, 677; so Liv. 9, 26.—
- B In gen., to call one (ante-class. and poet.): clamore hominem posco, Plaut. Curc. 5, 3, 5 (683): gemitu Alciden, Sen. Herc. Oet. 1887.—Pass.: ego poscor Olympo (dat. of agent), Olympus calls me, summons me to the combat, Verg. A. 8, 533: poscimur, Ov. M. 2, 144.—
- 2 In partic., to call upon, invoke: supplex tua numina posco, Verg. A. 1, 666.—
- C In selling.
- 1 To ask, demand for a thing, to offer at a price: tanti quanti poscit, vin' tanti illam emi? Plaut. Merc. 2, 4, 22 (490): pro reliquis (libris) idem pretium poposcit, Varr. ap. Lact. 1, 6, 10.—
- 2 To ask, bid, offer a price for a thing: agite licemini. Qui cenā poscit? ecqui poscit prandio? Plaut. Stich. 1, 3, 68 (222); id. Merc. 2, 3, 101 (435); Plin. 35, 10, 36, § 88.—
- D To demand one's hand, ask in marriage: eam si jubes, frater, tibi me poscere, poscam, Plaut. Aul. 2, 1, 38 (157): filiam tuam mihi uxorem posco, id. ib. 2, 2, 42 (219): tibi permittam, posce, duce, id. Trin. 2, 2, 103 (378): sine dote posco tuam sororem filio, id. ib. 2, 4, 98 (499): tuam sororem uxorem alicui, id. ib. 2, 4, 49 (450).
➳ pf. arch. peposci, v. Gell. 7, 9, 9.
- 1. (op)eisen, verlangen [argentum; pugnam; libertatem; veniam]; ➤ poscimur men verlangt naar ons; (voor, ten behoeve van: dat.) audaciae partes sibi ~; alqm imperatorem ~ iem. als; (van: ab; soms acc.) litteras a legatis ~; tutorem ab alqo ~; bibere a me poscis; signum ducem ~; magistratum nummos ~; pass. poscor (m. acc.) men eist iets van mij; Palilia poscor ik word opgeroepen de Palilia te bezingen; segetes alimentaque debita poscebatur humus; Apollo poscitur verba; — m. ut, m. inf. of m. aci. ook = bevelen: poscimus, ut cenes civiliter;
- 2. (metaf., v. zaken) vereisen; ➤ res hoc poscit; utilitas civitatis poscit;
- 3. (poët.) zoeken of vragen naar, willen weten [causas; pretium]; ➤ (m. afh. vr.) quae sit sententia, posco;
- 4. tot een gevecht uitdagen [alqm in proelia; maioribus poculis om grotere bekers te drinken];
- 5. voor het gerecht dagen [dictatorem reum];
- 6. (Plaut.) om de hand v.e. meisje vragen (m. acc.); ➤ tuam sororem uxorem posco filio als vrouw;
- 7. bieden voor, willen kopen [tanti; cenā];
- 8. (poët.) aanroepen, smeken; ➤ supplex tua numina posco; deum pacem ~ smeken om.
求。乞。— reum illum 吿彼。— aliquem in proelia 招人以爭鬥。— ludis eum 招人以耍。— majoribus poculis 請以大怀酧酢。— eum id vel ab eo id 求彼此事。Ubi res poscit 緊要之時。Et parentes pretium pro sepultura liberum posceret 且向其親索埋兒女之錢。Poscimus ut coenes civiliter 請汝斯文用飯。\Peposci pro* Poposci.
Suggest a Translation
See an image
- PREC-, to ask urgently, beg, demand, request, desire: Impius es cum poscis, ait: sed pensio clamat, Posce, beg, Iu.: Fauno immolare, Seu poscat agnā sīve malit haedo, if he require it, H.: argentum: pugnam, L.: peccatis veniam, H.: accusant ei, quos populus poscit, demands for punishment: dictatorem reum, require the prosecution of, L.: ego poscor Olympo, it is I that Olympus summons, V.: tua numina, invoke, V.: abs te litteras: parentes pretium pro sepulturā liberūm poscere: non ita creditum Poscis Quintilium deos, H.: Quid dedicatum poscit Apollinem Vates?H.: gravidae posceris exta bovis, they ask you for the entrails, O.: poscor meum Laelapa, they demand of me, O.: Parilia poscor, O.: poscimus, ut cenes civiliter, Iu.: poscat sibi fabula credi, H.: Esse sacerdotes delubraque vestra tueri Poscimus, O.: poscunt maioribus poculis (sc. bibere), challenge with larger goblets.—Of things, to make necessary, demand, require, need, call for: quod res poscere videbatur, Cs.: quod negotium poscebat, S.: terrae semina poscunt, V.
-
…expectare iussisset, paruerunt. Eo postquam Caesar pervenit, obsides, arma, servos qui ad eos perfugissent, poposcit. Dum ea conquiruntur et conferuntur, nocte intermissa circiter hominum milia VI eius pagi qui Verbigenus appellatur, sive…
Julius Caesar, Gallic War
-
…copias proelio vicerit, quod proelium factum sit ad Magetobrigam, superbe et crudeliter imperare, obsides nobilissimi cuiusque liberos poscere et in eos omnia exempla cruciatusque edere, si qua res non ad nutum aut ad voluntatem eius facta sit…
Julius Caesar, Gallic War
-
…recepturum et conservaturum dixit, et quod erat civitas magna inter Belgas auctoritate atque hominum multitudine praestabat, DC obsides poposcit. His traditis omnibusque armis ex oppido conlatis, ab eo loco in fines Ambianorum pervenit ; qui se suaque…
Julius Caesar, Gallic War
-
…obstitit Ilium et ingens gloria Dardaniae. Tuque, O sanctissima vates, praescia venturi, da, non indebita posco regna meis fatis, Latio considere Teucros errantisque deos agitataque numina Troiae. Tum Phoebo et Triviae solido de marmore…
Vergil, Aeneid
-
…, atque una Phoebi Triviaeque sacerdos, Deiphobe Glauci, fatur quae talia regi Non hoc ista sibi tempus spectacula poscit ; nunc grege de intacto septem mactare iuvencos praestiterit, totidem lectas de more bidentes. Talibus adfata Aenean nec…
Vergil, Aeneid
-
…, ostia centum ; unde ruunt totidem voces, responsa Sibyllae. Ventum erat ad limen, cum virgo. Poscere fata tempus ait ; deus, ecce, deus Cui talia fanti ante fores subito non voltus, non color…
Vergil, Aeneid
-
…communemque prius ceu lumina solis et auras cautus humum longo signavit limite mensor. Nec tantum segetes alimentaque debita dives poscebatur humus, sed itum est in viscera terrae quasque recondiderat Stygiisque admoverat umbris, effodiuntur opes, inritamenta malorum .…
Ovid, Metamorphoses
-
…esset, scripsi, legendam tibi misi ; etiam praetextam si voles legere, Gallum Cornelium, familiarem meum, poscito. vi Idus Iun. Corduba. Scr. Cordubae vel ex. m. Maio vel in. Iun…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…invitationes adventusque nostrorum hominum, suorum amicorum atque hospitum. quae posteaquam iste omnia abstulit, alia rogando, alia poscendo, alia sumendo, ferebat Sthenius ut poterat ; angebatur animi necessario quod domum eius exornatam et instructam fere iam…
Cicero, in Verrem
-
…agri decumas cum emisset idem Apronius, Agyrium venit. qui cum apparitoribus eo et vi ac minis venisset, poscere pecuniam grandem coepit ut accepto lucro discederet ; nolle se negoti quicquam habere dicebat, sed accepta pecunia velle quam…
Cicero, in Verrem