positivus

pŏsĭtīvus, a, um, adj. [pono], positive, in gram.

• I Settled by arbitrary appointment or agreement (opp. to natural): nomina non positiva esse sed naturalia, Gell. 10, 4 in lemm.—
• II Positivum nomen.
• • • 1 An adjective in the positive degree, Cledon. p. 1893 P.—
    • 2 A substantive, Macr. S. 1, 4, 9.

positīvus, a, um (pono), a) gesetzt, gegeben, nomen, nicht natürlicher Name, Gell. 10, 4 lemm.: iustitia atque aequitas, Chalcid. Tim. 6. – b) als gramm. t. t., im Positiv stehend, gradus (Ggstz. gradus comparativus, superlativus), Prisc. 8, 8. Serv. 407, 9. Cledon. 38, 6 K. – c) als Substantiv stehend, subst. positīvum, das Substantiv (Ggstz. adiectivum, accĭdens), Macr. sat. 1, 4. § 9 u. 11.

positivus [CL] 1 that places or lays down (in quot., of bird) egg-laying. b (transf., of conduct) productive of. a 1441 sex anas et anatulas, duas aucas ~as, duas gallinas et alia volatilia ‥ asportavit Pat 450 m. 21 (= CalPat 555).  b intellectiva virtus surgit rediviva / virtus activa sequitur meriti positiva [gl.: consecutiva, remunerativa] Garl. Mor. Scol. 264. 2 (of law or procedure) formally laid down or imposed, positive (usu. dist. from naturalis). non impediunt Socratem ne ~am justitiam exequatur, a naturalis inquisitione Platonem non revocant J. Sal. Pol. 737C; quia secundum legem naturalem vel ~am debitum est ut talem actionem talis passio consequatur Gros. 123; patet ‥ quam ‥ homini ‥ in paradiso ‥ oportuit non dari aliqua lex scripta, legemque naturalem a nullo extra dictari ‥ legemque aliquam ~am absque scriptura promulgari Id. Cess. Leg. I 5 p. 23; quia gramatica est scientia ~a maxime et voluntaria Bacon XV 128; canonum sacrorum ‥ illorum precipue, qui ex theologia vel racione naturali accipiuntur, et non sunt pure ~i Ockham Dial. 401; etsi lex nostra sit bona, et melior alia lege ~a quacunque, sola tamen lex nature ‥ sufficit Bradw. CD 63D; naturale dominium quod erat tempore humane innocencie ‥ dominium ~um et particulare quod post peccatum ab hominibus est homini impositum Fortescue NLN II 15. 3 (gram., of degree of comparison) primary, positive (usu. dist. from comparativus or superlativus); b (transf.). c (as sb. m. or n.) (adjective or adverb in the) positive degree. interior et intimus non habent ~um gradum Bede Orth. 28; conparatio ‥ cujus tres sunt gradus: ~us, conparativus, superlativus Bonif. AG 478; dicuntur ‥ hii gradus ~us, comparativus, superlativus Ps.-Gros. Gram. 38.  b depositus turpiter a cunctis dignitatum gradibus preter ~um solum cujus nec antea nomine censeri dignabatur Gir. GE II 27 p. 302; est crimen magnum, majus, et maximum ‥ . in magnis ‥ criminibus ~is, mortem non inducentibus Fleta 142.  c invenitur et comparativus pro ~o poni Alcuin Gram. 860D; ~us is se forma stæpe: justus rihtwis. comparativus ys se oþer stæpe: justior rihtwisre. superlativus is se þridda stæpe: justissimus ealra rihtwisost Ælf. Gram. 15; mitis ‥ unde mitius, mitissime. adverbium ~i non est in usu Osb. Glouc. Deriv. 346; repigritior ‥ i. plus piger quam deceret et videtur esse comparativus sed ~us nunquam invenitur Ib. 440; in eo qui disertus dicitur aut disertior cum ~us sapientie sensum habeat J. Sal. Met. 836D; ~um sub modo significandi positive intelligitur in comparativo Bacon XV 77. 4 that implies or expresses affirmation, affirmative (dist. from negativus). sic ponitur ‘facere’ pro omni verbo ~o vel negativo et omne verbum est ‘facere’ Anselm Misc. 337.

pŏsĭtīvus, a, um (pono), ¶ 1 conventionnel, accidentel : Gell. 10, 4 lemm. ¶ 2 [gramm.] a) employé au positif, [adjectif] au positif : Prisc. Gramm. 8, 8 ; b) positivum, ī, n. , un substantif : Macr. Sat. 1, 4, 9.

positivus , a, um. adj.
另加。非自然者。Positivum nomen 原字。

Suggest a Translation
See an image