posticum
postīcum, i, n., v. posticus.
postīcum, ī, n., s. postīcus.
postīcum, (15) ī, n. (posticus), le derrière [dʼun édifice] : Vitr. Arch. 3, 2, 8 || porte de derrière : Hor. Ep. 1, 5, 31 || latrines : Lucil. d. Non. 217, 20 || le derrière, lʼanus : Varr. d. Non. 217, 24.
- 1. achterdeur;
- 2. uitbouw (achter een gebouw);
- 3. achtergevel.
POSTICUM
POSTI´CUM[JANUA]
Postīcum
A back-door (Hor. Epist. v. 31).