1 postillare
[postilla+-are]
, to annotate or comment on (esp. an expression, passage, or text): a (of Scripture); b (of other work).
a 1235 psalterium legendo ~avit usque ad medium
[Lanercost 43]; c1308 papa ‥ fratrem Hugonem de Ordine Predicatorum instituit cardinalem, qui totam Bibliam ~avit et magnas super Bibliam concordantias compilavit
[Ann. Worc. IV 434] (cf. [Eul. Hist. I 279], [Knighton I 218]); scriptura juvat seipsam pro sensibus ~andis, ut illud Amos ‘non sum propheta’
[(Wycl.) Ziz. 461]; ut sancti, ~antes scripturam loquuntur
[Wycl. Ver. I 14]; Parabole Salomonis ~ate
[(Catal. Librorum) Chr. Rams. 365]; in omeliis Sancti Augustini et Sancti Bernardi, qui predicabant clero et populo ~ando et exponendo textum alicujus apostoli
[Gascoigne Loci 42]; 1469 Sacram Scripturam egregie ~avit
[Lit. Cant. III 247]; ~ando scripsit super epistolas et evangelia per totum annum
[Mon. Francisc. I 530]. b vise, et prout supra correcte et apostillate, eciam media nocte, propter necessarium recessum nuncii
[Pri. Cold. 196].
2 postillare
v. postulare