posticus

postīcus, a, um, adj. [post; like anticus from ante].

• That is behind, hinder, back-, posterior (class., but not in Cic. or Caes.): est etiam hic ostium aliud posticum nostrarum aedium, backdoor, Plaut. Stich. 3, 1, 40 (441); cf.: posticum ostium dicitur in posteriore parte aedium. Ceterum antiqui etiam vicinum habitantem ad posteriorem partem aedium sic appellarunt, Paul. ex Fest. p. 220 Müll.: locus erat posticis aedium partibus, Liv. 23, 8: perrexit in interiores partes domuis posticae, of the backbuilding, out - house, Varr. ap. Non. 217, 7: domo posticā egressus, Val. Max. 5, 7, 3: muri, Varr. L. L. 5, § 42 Müll.: vicinus, v. Paul. ex Fest. l. l.: non peperit, verum posticā parte profudit, with the posteriors, Lucil. ap. Non. 217, 17: sannae, made behind the back, Pers. 1, 62: pedes, hind feet, Sol. 26: pars palatii, Suet. Oth. 6: posticam lineam in agris dividendis Serv. Sulpicius appellavit, ab exoriente sole ad occidentem quae spectabat, Fest. p. 233 Müll.: quae ante nos sunt, antica: et quae post nos sunt, postica dicuntur: et dextram anticam, sinistram posticam dicimus. Sic etiam ea caeli pars, quae sole illustratur ad meridiem, antica nominatur, quae ad septentrionem postica, Paul. ex Fest. p. 220 Müll.; cf.: ejus templi partes quattuor dicuntur: sinistra ab oriente, dextra ab occasu, antica ad meridiem, postica ad septentrionem, Varr. L. L. 7, § 7 Müll.—
• II Subst.
• • A postīca, ae, f., a backdoor (post-class.), Ap. Met. 9, 2, 5; Dig. 7, 1, 13.—
  • B postīcum, i, n.
  • • 1 A backdoor (the prevailing form for this signif.): per posticum se conferre, Plaut. Most. 3, 3, 27 (930): atria servantem postico falle clientem, Hor. Ep. 1, 5, 31; Vulg. Dan. 13, 18.—
    • 2 The back part of a building, the rear front, Titin. ap. Non. 217, 19: in pronao, et postico, Vitr. 3, 1.—
    • 3 A backhouse, privy (anteclass.), Lucil. ap. Non. 217, 20.—
    • 4 The posteriors, the fundament (ante- and postclass.): retrimenta cibi, quae exierunt per posticum, Varr. ap. Non. 217, 24; also in plur., Arn. 2, 54.

postīcus, a, um (post, s. Paul. ex Fest. 220, 1), hinten befindlich, hinter, Hinter- (Ggstz. anticus), I) adi.: ostium, Plaut.: partes aedium, Liv.: aedes Bastiae uxoris, Liv. epit.: pedes, Solin. – II) subst.: A) postīca, ae, f. (sc. ianua), die Hintertür, ICt., Apul. u.a. – B) postīcum, ī, n., 1) die Hintertür, Plaut., Hor. u. Suet.: p. aedium, Liv. – 2) ein Hinterhaus, Titin. com. 30 u. 142. – an einem Tempel die Hinterseite, Hinterfront (Ggstz. pronaos), Vitr. 3, 2, 8. – 3) der Hintere, der Podex, Varro fr. u. Arnob. – C) postīca, ōrum, n., die Hinterseite (Ggstz. antica, die Vorderseite), Gromat. vet. 28, 3; 166, 17 u.a. (vgl. Rudorff 2, 341).

posticus [CL as adj. and sb. f., n.] 1 situated at the back. imminet hinc dominus, terret metus intro ferinus, / urget posticus, latet ante pedes inimicus R. Cant. Malch. V 161; ~us, ultimus vel posterius factus Osb. Glouc. Deriv. 479. 2 (as sb. n.) the rear or back. cerebrum ‥ et ~o capitis inditum cerebellum D. Edw. Anat. c 2. 3 (as sb. m., f., or n.) private door, back door, postern; b (fig.). analogium ‥ ab antica et ~a eque distabat Balsh. Ut. 50 (v. antica); per ~am australem cum paucis clam egressus Gir. EH I 21; ~um, itaque, qui molendinum ducebat G. Cold. Durh. 16; 1244 claudere vicum qui extenditur sub muro Oxon’ a porta que dicitur Watergat’ ‥ usque ad paruum ~um ejusdem muri versus castrum (Pat 56 m. 9) Grey Friars Ox. 297; hic ~us, posterne Gl. AN Ox. 167; 1322 facere ‥ unum alium ~um ‥ cujus mensura erit tam in altitudine quam in latitudine quod unus homo pedes libere et absque loci artacione possit inducere et educere unum equum PlRChester 34 r. 15; posternɡte: ~um ‥ ~us ‥ ~a PP.  b ave, virgo, vas pudicum, / ad quam auris per posticum / venit rex altitonus Walt. Wimb. Virgo 131.

postīcus, (15) a, um (post), de derrière : posticæ ædium partes Liv. 23, 8, 8, le derrière dʼune maison ; v. ostium, v. posticum ; postica sanna Pers. 1, 62, grimace faite derrière le dos || postica cæli pars P. Fest. 220, la partie septentrionale || tourné vers le couchant : postica linea Fest. 233, ligne [dʼarpentage] tirée de lʼorient à lʼoccident ; v. anticus ; cf. Varro L. 7, 7.

posticus , a, um. adj.
後者。背後者。Postica pars palatii 殿後面。Postica pars mundi 世界之限涯。Postica pars templi auguralis 先兆廟之北邉。Posticis pedibus insistere 靠後足。 Postica sanna 背後譏誚人。

Suggest a Translation
See an image

postīcus adj.

• post, in the rear, behind, hinder, back-, posterior: aedium partes, L.—As substn., a backdoor: aedium, L., H.