potator
Could not find potatores in Logeion dictionaries.
potatores Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine vocative plural, Noun: masculine accusative plural of potator
pōtātor, ōris, m. [poto],
- a drinker, toper, bibber (ante- and post-class.): potatores maximi, Plaut. Men. 2, 2, 34 (306): vini, Hier. Ep. 52, n. 11; cf. Vulg. Matt. 11, 19; (opp. vorator), Tert. Monogr. 8 fin.: aquae, Sil. 16, 476.
pōtātor, ōris, m. (poto), der Trinker, Säufer, potatores maximi, Plaut. Men. 259: notissimus pot., Vopisc. Firm. 4, 5: Ggstz. vorator, Tert. de monog. 8 extr. – m. Genet., p. vini, Hieron. epist. 52, 11 u. (Ggstz. homo vorax) Vulg. Matth. 11, 19: p. aquae, Anwohner, Sil. 16, 476.
junxisti te scortorum gregibus, ~orum conviviis
ad tabernam in qua caupones, qui usitatius ~ores vocantur, accessit
Indos vel ob hoc juxta Fulgentium dicitur vicisse, quod sol eos facit ~ores
~ores enim inter pocula plagas Domini non reducunt ad memoriam nec passionis Christi faciunt mentionem
nec intersint publicis ~oribus
quatenus esurietis et sitis praenotatae pius ~or vel fautor, sacro imbuimine adesse dignemini
scribere in bibere convertisti; et, quod anxie doleo, nunc predicaris egregius ~or, fueras nominatissimus disputator
ut ad me veniens sanctus congaudeat / cetus angelicus, et letus rideat / dicens solempniter “potator valeat!”
pōtātŏr, ōris, m. (poto), buveur [de vin], ivrogne : Pl. Men. 259.
Iste fuit comestor maximus et Potator egregius. Potatores maxumi,apud Plautum in Menæch. et Tertull. de Monog. cap. 8.