potatus
pōtātus, ūs, m. [poto],
- a drinking, draught (post-class.), Ap. Met. 7, 10, 19.
pōtātus, ūs, m. (poto), das Trinken, vinum potatui affatim sufficiens, Apul. met. 7, 10: neque potatus obicis filio, Sen. contr. 2, 1 (9), 6.
duravit hec perniciosa clades vario ~u fortune
1 pōtātus, a, um, part. de poto.
2 pōtātŭs, ūs, m. , action de boire [du vin] : Apul. M. 7, 10.