potentatus
potentatus, might, power, rule, dominion
pŏtentātus, ūs, m. [potens], might, power.
- I In gen. (eccl. Lat.), Arn. 1, 31.—
- II In partic., political power, rule, dominion, command (= principatus; so class.): post interitum Tatii cum ad eum potentatus omnis recidisset, * Cic. Rep. 2, 8, 14: de potentatu contendere, Caes. B. G. 1, 31, 4; Liv. 26, 38, 7.—
- III Transf., of persons, a potentate (late Lat.), plur.: honores et potentatus contemnere, Lact. 6, 17 med.; Cypr. Exh. Mart. 11.
potentātus, ūs, m. (potens), I) das Vermögen, die Kraft, Arnob. 1, 51. – II) prägn., die Macht im Staate, die Oberherrschaft, Cic. de rep. 2, 14 H. (doch Müller dominatus, s. dessen adnot. crit. zu p. 310, 28). Caes. b. G. 1, 31, 4. Liv. 26, 38, 7. Papin. dig. 23, 2, 63. Vulg. Sirach 10, 11: Plur., Cypr. exh. mart. 11. Lact. 6, 17, 4. Vulg. psalm. 19, 7 u. 89, 10.
ultrix divini ~us [gl.: potestatis ] censura
non ad saecularis tyrannidem ~us [AS: ] supereas [mihte sanctimoniales ] exercent
hanc ‥ praerogativam ‥ in Augustini ~u habuit
archiepiscopi, episcopi, comites, et alie potestates in terris proprii ~us sui sacam et socnam habent(
Coxo ‥ comes prosapia et ~u inter Anglos precelsus
transit omnis potentatus, / transit honor et ornatus / transit mundi gloria
secundo modo habendi [sc. habicio civilis que subdividitur in habere civile verum et pretensum ], secundum utrumque membrum equivocum, habent ~us seculi bona fortune, aut fortuita
vix in ~ibus per octoginta annos aliquis vivit
in his namque memoria sacerdotum regumque et ~uum, populi quoque et plebis simul
que profecto aspera et dubia grandem semper ~um comitantur
gaudentibus cardinalibus et ~ibus imperii de concordia tam desperata et tam subito confirmata
potestas ‥ est super opus hominis et non super volicione eterna quam ~us potest causaliter terminare
sed orationibus etiam suis ~ibus et proceribus ‥ jussit crebrius esse vacandum
pŏtentātŭs, (16) ūs, m. (potens), puissance politique souveraine, souveraineté : *Cic. Rep. 2, 14 || primauté : Liv. 26, 38, 7 || hégémonie dʼun peuple : Cæs. G. 1, 31, 4.
Vox Livio lib. 20. Cæsari lib. 1. de bello Gall. Arnobio lib. 1. et aliis nota. Occurrit etiam in Psalm. 19. 89. Eccles. 10. apud Anastasium in Hist. Eccles. pag. 13. 74. Joan. Sarisberiensem Epist. 5. 6. etc.Δύναμις , tenor, vigor, vis, virtus, potentia, valentia,potentatus .
Quævis possessio per sui usus perceptionem et temporis diuturnitatem quiete adducta in omni re Potentatum juris et triumphum justitiæ perpenditur obtinere.
Non desint modo Christiani Potentatus et nobiscum... vires eorum adjungant et Crucis vivificæ vexillum non deserant.
Forces. Alphonsus Rex Castellæ in Epist. ad Innocent. III. PP. inter Concil. Hispan. tom. 3. pag. 473 :
Venerunt etiam illustres amici nostri et consanguinei, Rex Aragonum et Navarræ cum Potentatu suo, in fidei catholicæ auxilium.Vide Posse 2.
potentātus ūs, m
- potens, might, power, rule, dominion: cum ad eum potentatus omnis recidisset: de potentatu contendere, Cs.: aemulo potentatūs inimicus, L.