potentator
pŏtentātor, ōris, m. [potens],
- a ruler, potentate (eccl. Lat.): solus potentator et rex regnantium, Tert. Res. Carn. 23 (cf. potens, Vulg. 1 Tim. 6, 15).
potentātor, ōris, m. (potens), der Gewalthaber, Potentat, Tert. de res. carn. 23.
pŏtentātŏr, ōris, m. (potens), souverain : Tert. Res. 23.
potenshabet Vulgata.