praedestino
praedestino, to set before as a goal, predestine
Could not find praedestinavit in Logeion dictionaries.
praedestinavit Verb: perfect active indicative 3rd singular of praedestino
prae-destĭno, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to determine beforehand, to predestine (not ante-Aug.): triumphos, Liv. 45, 40 fin.: qui praedestinavit nos in adoptionem filiorum, Vulg. Eph. 1, 5: nuptiarum gaudia sibi, Auct. Paneg. ad Max. et Constant. 7: alicui trinam indolem, Prud. Cath. 12, 67; Augustin. Don. Persev. 21.—
- II To provide beforehand: cavea modico praedestinata pretio, Ap. Met. 4, 15, 13.
prae-dēstino, āvī, ātum, āre, im voraus bestimmen, I) im allg.: alci trinam indolem, Prud. cath. 12, 67: Partiz. praedestinatus, Augustin. de don. persev. 21 u.a. Eccl. – II) insbes.: a) m. sibi = sich etwas im voraus vorsetzen, -vornehmen, sibi gaudia, Auctor paneg. ad Maxim. et Constant. 7: sibi similes triumphos, sich im voraus zum Ziele (seiner Bestrebungen) setzen, Liv. 45, 40, 8. – b) vorher anschaffen, cavea modico praedestinata pretio, Apul. met. 4, 15.
See: praedestinare
prædestĭnō, āvī, ātum, āre, tr., réserver par avance, destiner : Liv. 45, 40, 8 || procurer par avance : Apul. M. 4, 15.
prae-dēstinō —, —, āre,
- to set before as a goal, predestine: sibi triumphos, L.