praedicamentum

praedĭcāmentum, i, n. [1. praedico],

• that which is predicated, a quality; in plur. = categoriae, Aug. Conf. 4, 6; id. Trin. 5, 8; Isid. 2, 16, 1.

praedicāmentum, ī, n. (1. praedico), I) die im voraus erfolgende Hinweisung auf etw., praedicamenta venturi unius verissimi iudicii, Augustin. c. Faust. 20, 18; vgl. 22, 17. – II) das Prädikat, die Eigenschaft, Plur. = categoriae (s. catēgoriano. II), Augustin. conf. 4, 6 u.a. Isid. orig. 2, 16, 1.

praedicamentum [LL] 1 that which is predicted or asserted, condition, circumstance, predicament. quinto tractabitur de summis hominum, qui sic sunt in rebus humanis ut generalissima in ~is H. Hunt. CM 12; sicut ~um scriptum in libro componitur ex diccionibus scriptis et ~um prolatum componitur ex vocibus, ita ~um in mente componitur ex conceptibus et nullo modo ex rebus extra, cum ~um sicut nec propositio, non habeat nisi triplex esse: in mente, in scripto, in prolacione Ockham Quodl. 573. 2 (log.) category (esp. w. ref. to ten categories of Aristotle); b (liber ~orum or ~a Aristotelis) title of book by Aristotle, the Categories. Stoicorum argumenta et Aristotelicas categorias quae x ~orum generibus distinguuntur ‥ despexit Aldh. VirgP 35; 9‥ cathagorias, x ~a WW; decem diversitates rerum ‥ omnino diversarum in natura esse arguens, quas etiam decem ~a posteri vocaverunt, singulis ~is et genera et species et individua ascribit Adel. ED 22; equia naturalium prima est inquisitio, in ipsa primo decem ~a formata sunt J. Sal. Met. 896A; sicut substantia composita que est genus generalissimum ideo dicitur tale genus esse respectu compositorum omnium que sunt in illo ~o Bacon Tert. 122; ens prius dividitur in infinitum et finitum quam in decem ~a Duns Ord. IV 205; accipitur actio et passio communiter prout sunt duo genera ~orum ‥ quia omne moveri est de ~o passionis et omne movere est quoddam agere T. Sutton Gen. & Corrupt. 55; ens enim positivum extra animam sufficienter dividitur per decem ~a quorum unum est substancia et novem sunt accidencia Id. Quodl. 473; ~um dupliciter accipitur: uno modo, pro primo et communissimo in linea predicamentali, et isto modo quodlibet ~um est prima intencio vel nomen prime intencionis ‥ . alio modo, accipitur ~um, pro toto ordine aliquorum ordinatorum secundum superius et inferius Ockham Quodl. 559.  b librum ~orum, qui est de termino Bacon XV 194; Aristoteles in ~is dicit quod maxime proprium est substantie Ockham Quodl. 575; commentarium Boethii Aristotelis ~a (Catal. librorum) MunAcOx 516; 1501 libri logicales ‥ exposicio Sutton super ~a (Catal. librorum) Cant. Coll. Ox. I 24; ~a Aristotelis Ferr. Kinloss 44. 3 preaching. b what is preached, sermon. in laborum generibus que virtute operis fiunt de ~o meritorie accionis Reg. Whet. II 416; a prechynge, catagoria, ‥ predicacio, ~um CathA.  b ~a Augustini (Catal. librorum) Chr. Rams. app. 364.

prædĭcāmentum, ī, n. , ¶ 1 action dʼénoncer, indication : Aug. Faust. 20, 18 ¶ 2 au pl., prédicaments, catégories [en t. de logique] : Aug. Conf. 4, 16 ; Isid. Orig. 2, 16, 1.