About Report a problem

Menu

praeexsistere

praeexsistere (-exi-) [LL] , to be or exist previously; b (in phil. or theol. context). propter indisposicionem baptizati, puta si peccato mortali ~existit, potest contingere quod gracia non confertur Ockham Dial. 471; 1431 in nulla facultate seu sciencia quisquam magistrali censetur digne potiri honore, nisi per tempus competens aliquamdiu studiosus et diligens discipulus ~extiterit in eadem StatOx 234.  b omnis doctrina et omnis disciplina intellectiva fit ex ~existenti cognitione J. Blund An. 367; ut aque temporaliter ~existentes totam undique terre superficiem cooperuissent Gros. Hexaem. IV 2; magnitudini sue ~existenti sint equales [sc. partes] sed stat ibi divisio Bacon VIII 155; mobile non fuit factum set semper ~existebat T. Sutton Gen. & Corrupt. 184; primum declaro, quia ‘creatura genita’ non est de nihilo, quia aliquid ejus ~existit, ut materia Duns Ord. IV 64; accidens panis ~existentis (Wynterton) Ziz. 184.

Saved

Recent