praefari

praefari [CL] 1 (intr.) to speak about beforehand, to mention earlier; b (w. de). c (p. ppl. s. pass). ut ~fati sumus Byrht. V. Osw. 469; sicut superius ~ati sumus Id. HR 2.  b non longe ab urbe de qua ~ati sumus Bede HE III 17 p. 159.  c hisdem temporibus fames Constantinopolim invasit; ‥ Brettones fames ‥ ~ata magis magisque adficiens Bede HE I 14 p. 29; 940 acta est haec prephata donatio anno ab incarnatione Domini nostri ‥ DCCCCXL CS 759; sacri ordinis ~ati presules W. Malm. GP I 5; instanti ‥ die ~ato G. Cold. Durh. 20; s1325 inter ~atum regem Anglie et regem Francie Avesb. f. 77; 1438 meritum ~ate Herefordensi ecclesie ‥ duximus commendandum Bekynton I 2. 2 (trans.) to foretell. futura ~ari, id est praeloqui Bede Luke 404. 3 to address. 944 in cunctis denique †praefatulam [? l. praefatis] successoribus nostris hoc donum in sempiternum usque permaneat stilum CS 796; commilitones suos in hec verba ~atur G. Mon. X 6 (= Eul. Hist. II 349). 4 (liturg.) to say or sing (as) a preface. prefatur festi cantum divinaque tangit Garl. Myst. Eccl. 602.