praefectio
praefectĭo, ōnis, f. [praeficio],
- a setting before: a praefectione praefica dicta, Varr. L. L. 7, § 70 Müll.
praefectio, ōnis, f. (praeficio), das Vorsetzen, Varro LL. 7, 70. – ➳ Mart. Cap. 7. § 733 jetzt richtig perfectio.
hujus modi profectio [l. prefectio ] magistri ‥ cancellario notificetur
quod non erant sex menses elapsi a privacione Ricardi usque ad ~onem H., ~onem cassavit
rex ‥ de ~one et eleccione officiariorum ‥ non concessit
compertum fuit ‥ Dunensem ecclesiam tempore ~onis hujusmodi non vacare
de ~one Willegodi in primum abbatem
ordinamus ‥ ~onem prepositi in qualibet exnunc secutura vacacione debere expediri
vos novimus cellam de Coldingham a tempore ~onis vestre in eadem ‥ laudabiliter et laboriose gubernasse
~o magistri Johannis Burnebie in priorem
~o dominativa hominis super sublunaria ipso inferiora
præfectĭō, ōnis, f. , action de mettre à la tête : Varro L. 7, 70.
Et in locum Præfectionis proaviæ suæ successit.