praefectorius
praefectōrĭus, a, um, adj. [praefectus],
- of or belonging to a prefect: vir, an ex-prefect, Dig. 1, 9, 1; also subst.: prae-fectōrĭus, ii, m., Sid. Ep. 1, 11.
praefectōrius, a, um (praefectus), zum Präfekten gehörig, vir praefectorius, Sulp. Sever. u. ICt., od. bl. praefectorius, Sidon., ein gewesener Praefectus: loca, Gromat. vet.
hac inter eos dissensione cardinalium auctoritati et ~ie dignitati displicente
ego W. ‥ Londoniensis diocesis publicus ‥ imperiali alme urbis ~ie dignitatis auctoritate notarius
primitus Merevingi, postmodum ~ii, demum agnominati sunt [in marg.: a tempore Pipini, qui ex prefecto palacii factus est rex ]
1 præfectōrĭus, a, um, de préfet, du préfet : Dig. 1, 9, 1.
Erat tunc temporis Faustus, nobilissimus vir Præfectorius, etc.Warnahar. in Pass. ejusd. cap. 1. de eodem Fausto :
Nobilissimæ familiæ vir, senatoria dignitate conspicuus, et prætorianis fascibus sublimatus.