praemiator
praemĭātor, ōris, m. [praemior].
- A robber (ante-class.), Naev. ap. Non. 150, 23 (Com. Rel. p. 6 Rib.).—
- II A rewarder, one who gives a reward to: luctantium, Ambros. in Psa. 36, 57.
praemiātor, ōris, m. (praemior), I) der Räuber, nocturnus, Naev. com. 17. – II) der Belohner, luctantium, Ambros. in psalm. 36. § 57.
quod Dominum ‥ habeatis in celis ~orem
Deum, equissimum ~orem, dignam vobis mercedem tribuere duximus exorandum
præmĭātŏr, ōris, m. , celui qui récompense : Ambr. Psalm. 36, 57.