praeministro
prae-mĭnistro, āre, v. n. and a.
- I Neutr., to wait or attend upon, to minister to any one (post-class.): magistratibus, of the lictors, Gell. 12, 3, 3; cf. id. 10, 3, 13: alicui, Ap. Met. 5, 2, 16.—
- II Act., to furnish, supply, hand to any one: ac praeministrasse modulos, Gell. 1, 11, 10; Tert. Bapt. 11: fabulas, id. Apol. 21.
prae-ministro, āre, I) intr. aufwarten, m. Dat. pers., v. Dienern u. Dienerinnen bei Tische usw., Gell. 10, 3, 19. Apul. met. 5, 2 u.a.: magistratibus, v. den Liktoren, Gell. 12, 3, 3: absol., v. Dienerinnen, Rutil. Lup. 1, 21. Apul. met. 2, 11. – II) tr. darreichen, an die Hand geben, tibiam... praeisse ac praeministrasse modulos, Gell. 1, 11, 10: fabulas ad destructionem veritatis pr., Tert. apol. 21.
See: praeministrare
præmĭnistrō, āre, ¶ 1 intr., être près de qqn pour le servir, être serviteur [av. dat.] : Gell. 12, 3, 3 ¶ 2 tr., procurer dʼavance : Gell. 1, 11, 10 ; Tert. Apol. 21.
- 1. bedienen (m. dat.) [magistratibus (v.d. lictoren)];
- 2. aanbieden, aandienen.