praemetium
praemĕtĭum (al. ‡ praemessum), ĭi, n. [prae-metior],
- the offering of the firstfruits measured out beforehand for Ceres: praemetium quod praelibationis causā ante praemetitur, Paul. ex Fest. p. 235 Müll.; cf.: praemetium de spicis, quas primum messuissent, sacrificabant Cereri, id. ib. s. v. sacrima, p. 319 ib.; and: praemetium (al. praemetivum), ἡ πρὸ θερισμοῦ Δημήτρας θυσία, Gloss. Philox.
praemētium, iī, n. (prae u. meto; vgl. Paul. ex Fest. 319, 2), das vorher abgemessene Erstlingsopfer für die Ceres, Paul. ex Fest. 235, 4 u. 319, 1. Vgl. Gloss. II, 157, 4 ›praemetium, ἡ προ θερισμοῦ Δημήτρας θυσία‹.
præmĕtĭum, ĭī, n. (præmeto), prémices de la moisson : P. Fest. 235.