praesigno
prae-signo, āre, v. a.,
- to mark before (ante-class. and post-Aug.): ad summum praesignato (al. pertundito), Cato R. R. 154: furunculos, Plin. 28, 4, 7, § 36.
prae-sīgno, āvī, ātum, āre, vorher bezeichnen, Plin. 28, 36. Frontin. 1, 2, 6. Tert. adv. Marc. 1, 13. Augustin. tract. in Ioann. 25, 5. Isid. orig. 15, 1, 10.
See: praesignare
præsignō, āvī, ātum, āre, tr., marquer auparavant : Plin. 28, 36.