praesidiarius
praesidiarius, serving for defence
praesĭdĭārĭus, a, um, adj. [praesidium].
- Lit.
- 1 In gen., that serves for defence or protection (not in Cic. or Caes.): praesidiarii milites, garrison soldiers, Liv. 29, 8; cf.: dicti praesidiarii milites ante alios collocati qui erant, aut in alio loco praepositi, Fest. S. V. SVBSIDIVM, p. 306 Müll.: classis, Ascon. ad Cic. Verr. 2, 1, 34, § 86.—
- 2 In partic., of or belonging to the governor of a province, gubernatorial (post-class.): togam praesidiariam accepit (al. praesidariam), Spart. Sev. 1.—
- B Subst.: praesĭdĭārĭum, ii, n., a garrison, Not. Tir. p. 56.—
- II Transf.: praesidarii malleoli, kept as a reserve in case the wine should fail, Col. 4, 15, 1: palmes, i. q. resex, id. 4, 21, 3.
praesidiārius, a, um, I) (v. praesidium) zum Schutze-, zur Bedeckung dienend, milites, die in Besatzung liegen, Liv. 29, 8, 7. – übtr., malleolus, der für den Notfall dient, wenn der Weinstock etwa eingehen sollte, Colum 4, 15, 1: palmes, als Ersatz dienend, Colum. 4, 21, 3. – II) (v. praeses) dem Statthalter gehörig, -eigen, toga, Spart. Sev. 1. § 7.
1 præsĭdĭārĭus, a, um (præsidium), placé comme garde, pour protéger : præsidiarii milites Liv. 29, 8, 7, les soldats de la garnison || mis en réserve, réservé : Col. Rust. 4, 15, 1.
2 præsĭdĭārĭus (præses), de gouverneur : Spart. Sev. 1, 7.
praesidiārius
adj.
- praesidium, serving for defence: milites, in garrison, L.