pransor
pransor, ōris, m. [prandeo],
- one that eats breakfast, that partakes of a meal in the forenoon, a guest (ante-class.): bonum anteponam prandium pransoribus, Plaut. Men. 2, 2, 2 (274): cum jam manus pransores lavarent, Veran. ap. Macr. S. 3, 6, 14.
prānsor, ōris, m. (prandeo), der Teilnehmer an einem Spätfrühstücke, der Gast, Plaut. Men. 274. Veran. b. Macr. sat. 3, 6, 14: pransores sabbati, Augustin. epist. 36, 11.
prānsŏr, ōris, m. (prandeo), celui qui déjeune en ville, invité, convive : Pl. Men. 274.