About Report a problem

Menu

prandere

prandere [CL perf. prandi, LL perf. also prandidi] , to eat a midday meal, (in general) to eat or dine; b (dist. from cenare); c (dist. from comedere). d (pr. ppl. as sb.) one who is eating (perh. w. implication of excess). e (p. ppl. as sb. n.) food, meal. priusquam ~ere [v. l. ~ire] coeperunt Felix Guthl. 47 p. 144; rogavit comes eum ad ~endum in domum suam ingredi. ‥ dum ille domum comitis pransurus ac benedictionem daturus intraret Bede HE V 4 p. 287; datum est episcopo venenum bibere in aula sua cum hospitibus ~enti Wulf. Æthelwold 19; dum calices haurit socius, prandere quiescas D. Bec. 943; duo de fratribus nostris nuper in sua domo ~iderunt Gerv. Cant. GR cont. 174; 1339 si contingat predictum R. ‥ quod ad aulam pransurus commode accedere non possit Reg. Kilmainham 112; s1476 illo die ‥ abbas et episcopus ‥ ~iderunt cum ipso Reg. Whet. II 160.  b a Pascha usque ad Pentecosten ‥ ad sextam ~eat, et ad seram cenet Ailr. Inst. Inclus. 12; nullam volebat fieri questionem quid in meridie foret pransurus, aut quid in vespere cenaturus V. Edm. Rich C 603.  c 1339 quando sibi liceat in camera sua comedere vel ~ere, ‥ tunc habeat in die duos panes albos Reg. Kilmainham 110.  d vites [gl.: vitare velis] prandentes, vites secreta gerentes, / vites amentes, probra, nugas, bella moventes Garl. Mor. Scol. 575.  e c1280 omnes ministri tocius curie habebunt pransum sicut predicti precariarii Crawley 232.

Saved

Recent