prandiculum
prandĭcŭlum, i, n. dim. [prandium],
- breakfast: prandicula antiqui dicebant, quae nunc jentacula, Fest. p. 250 Müll.; cf.: prandicula, jentacula, Paul. ex Fest. p. 251 ib.
prandiculum, ī, n. (Demin. v. prandium), das kleine Frühstück, der Imbiß, Fest. p. 250 (b), 8. Paul. ex Fest 251, 3.
prandĭcŭlum, ī, n. (prandium), léger déjeuner (premier déjeuner), c. jentaculum Fest. 250 ; P. Fest. 251.