prandarius

, Servus familiaris, domesticus, qui ex alterius mensa seu prandio est, Gall. Commensal. Charta ann. 967. in Addit. ad Chron. Casaur. apud Murator. tom. 2. part. 2. col. 955 : Ego renuntiavi et renuntio de omni ipsa suprascripta abbatia,... sive de casis, sive casalibus, sive colonicibus,... seu de cartulatis vel de Prandariis.