primipotens
prīmĭpŏtens, entis, adj. [primus-potens],
- the first in power (post-class.): Deus primipotens, App. Trism. p. 92, 3.
prīmipotēns, entis (primus u. potens), der erste an Macht, deus, Ps. Apul. Ascl. 26.
ergo Primipotens reteget sua vulnera, dicens / ‘~cernite, captivi, pro vobis quanta subivi’(
prīmĭpŏtēns, tis (primus, potens), tout- puissant : Ps. Apul. Ascl. 26.
Deus Primipotens et unus gubernator mundi.