About
Menu

prisonare

prisonare [priso+-are; cf. ME prisounen, OF prisoner] , to imprison. b (p. ppl. as sb. m.) prisoner. 1196 ~averunt T. ‥ servientem vicecomitis CurR I 20; 1245 rectatus est et ~atus IMisc 1/4.  b cepit inquisicionem ‥ per homines affines et consanguineos predictorum ~atorum State Tri. Ed. I 55; c1300 datur nobis intelligi quod vos deberetis duxisse in ~ato quod non poneret se in illos qui ipsum accusarunt Year Bk. 30 & 31 Ed. I app. 529.

Saved

Recent